nowelizacja ustawy ubezpieczenie oc zawodowe

Warunki odpowiedzialności majątkowej funkcjonariusza publicznego

10 kwietnia 2018 / / Brak komentarzy

Ze względu na zróżnicowanie organów państwowych i innych podmiotów powołanych z mocy prawa lub na podstawie porozumień do rozstrzygania spraw w drodze decyzji administracyjnych, nie istnieje ujednolicony system kontroli pracy urzędników administracji publicznej. Funkcjonujące instrumenty zapobiegania wydawaniu wadliwych decyzji (rodzaje odpowiedzialności, regulowane m.in. przez przepisy Kodeksu cywilnego, Kodeksu pracy, czy zapisy ustawy o służbie cywilnej), wzbogacono na mocy ustawy z 2011 roku o odpowiedzialność majątkową funkcjonariusza publicznego. Jest to odpowiedzialność warunkowa, co oznacza, że aby zaistniała muszą być spełnione jednocześnie trzy przesłanki. Po pierwsze na mocy prawomocnego orzeczenia sądu (wyroku, nakazu zapłaty czy postanowienia) lub na mocy ugody zostało wypłacone przez  podmiot  odpowiedzialny  odszkodowanie  za  szkodę  wyrządzoną  przy wykonywaniu władzy publicznej z rażącym naruszeniem prawa. Po drugie rażące naruszenie  prawa  zostało  spowodowane zawinionym działaniem lub zaniechaniem funkcjonariusza publicznego. Po trzecie rażące naruszenie prawa zostało stwierdzone zgodnie z art. 6 ustawy, określającym katalog sytuacji, które uznać można za rażąco naruszające prawo. Należą do nich:

– wydanie  ostatecznej  decyzji  administracyjnej stwierdzającej nieważność decyzji administracyjnej lub postanowienia, gdy akty te wydano z rażącym naruszeniem prawa;

–   wydanie ostatecznej decyzji stwierdzającej nieważność decyzji lub postanowienia wydanej na podstawie Ordynacji podatkowej, gdy akty te zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa;

–   działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania  przez  organ,  które  zaskarżono,  i  organ  w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości i stwierdził jednocześnie,  że  działanie,  bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przekazał skargę sądowi administracyjnemu;

–   sytuacja,  gdy  sąd  administracyjny  wydał  prawomocny  wyrok,  w  którym  stwierdził  nieważność  decyzji  lub  postanowienia w całości lub w części, ze względu na wydanie decyzji lub postanowienia z rażącym naruszeniem prawa;

–    sytuacja,  gdy  sąd administracyjny wydał prawomocny wyrok, w którym stwierdził nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części wydanej na podstawie Ordynacji podatkowej, ze względu na wydanie decyzji lub postanowienia z rażącym naruszeniem prawa;

– sytuacja,  gdy  sprawa  administracyjna nie została załatwiona w określonym terminie lub postępowanie  prowadzone  było  przewlekle  i  strona  postępowania  administracyjnego  wniosła  zażalenie  do  organu  wyższego  stopnia,  a jeżeli nie ma takiego organu, wezwała ten organ do usunięcia naruszenia  prawa.  Organ  wyższego  stopnia  bądź  organ  prowadzący  postępowanie uznały zażalenie za uzasadnione oraz stwierdziły jednocześnie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

– sytuacja, gdy sprawa z zakresu  prawa  podatkowego  nie  została  załatwiona  we właściwym  terminie  lub  we  wskazanym  nowym  terminie  załatwienia  sprawy  i strona postępowania wniosła ponaglenie do organu podatkowego wyższego  stopnia  lub  ministra  właściwego  do  spraw  finansów  publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej  lub  dyrektora  izby  celnej.  Organ  podatkowy  wyższego  stopnia lub minister właściwy do spraw finansów publicznych, uznając ponaglenie za uzasadnione, stwierdzili jednocześnie, że niezałatwienie  sprawy  w  terminie  miało  miejsce  z  rażącym  naruszeniem  prawa;

– uwzględnienie przez sąd skargi na bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  przez  organy  administracji publicznej wydające decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu  oraz  postanowień,  których  przedmiotem  jest  stanowisko  wierzyciela  w  sprawie  zgłoszonego  zarzutu;

– uwzględnienie  skargi  na  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  w  sprawach  z  zakresu  pisemnych  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  wydawanych  w  indywidualnych  sprawach;

– sytuacja, gdy odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy lub  niewydaniem  orzeczenia  przez  wojewódzki  zespół  do  spraw  orzekania o niepełnosprawności;

– w sprawach z zakresu odwołań od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony  Konkurencji  i  Konsumentów.

 

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 20 stycznia 2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa.

Paulina Pawlak (UAM), Marcin Sidor (UAM) Odpowiedzialność majątkowa funkcjonariusza publicznego a ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej urzędnika, Poznań 2017 r. (www.repozytorium.amu.edu.pl)

 

NASTĘPNY

ubezpieczenia oc zawodowe ubezpieczenia dla księgowych ubezpieczenia dla biur rachunkowych ubezpieczenia dla biur usług płatniczych ubezpieczenia dla funkcjonariuszy publicznych ubezpieczenia dla rzeczoznawców

Jak uzyskać wpis do rejestru biur usług płatniczych?

9 kwietnia 2018 / / Brak komentarzy

Wymogi

Aby uruchomić działalność biura usług płatniczych, należy spełnić określone ustawowo warunki:

– działalność biura usług płatniczych może być wykonywana wyłącznie na terytorium RP,

– posiada program działalności i plan finansowy na okres pierwszych 12 miesięcy działalności,

– posiada rozwiązania, umożliwiające wyliczanie całkowitej miesięcznej kwoty transakcji płatniczych oraz realizację obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu zgodnie z ustawą,

– osoba zarządzająca biurem usług płatniczych nie jest osobą prawomocnie skazaną za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo, o którym mowa w art. 165a Kodeksu karnego, lub przestępstwo skarbowe.

Wniosek

Jeśli powyższe warunki są spełnione, należy złożyć wniosek do Komisji Nadzoru Finansowego. Biuro może bowiem rozpocząć swoją działalność dopiero po uzyskaniu wpisu do rejestru biur usług płatniczych. Jeśli dysponujemy podpisem elektronicznym, wniosek można złożyć online lub osobiście w urzędzie lub wysłać pocztą. Do wniosku należy dołączyć poniższe załączniki:

dowód uiszczenia opłaty skarbowej,

lista agentów (jeśli dotyczy),

lista oddziałów (jeśli dotyczy),

oświadczenie wnioskodawcy o zgodności i kompletności danych oraz o spełnianiu warunków wykonywania działalności gospodarczej w charakterze biura usług płatniczych.

Następnie Komisja Nadzoru Finansowego weryfikuje formalno-prawnie wniosek. Jeśli wniosek jest kompletny, a dane w nim zawarte są zgodne ze stanem faktycznym, KNF dokonuje w ciągu siedmiu dni wpisu do rejestru. W przypadku gdy KNF nie dokona wpisu w terminie siedmiu dni, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło czternaście dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność. Jeśli jednak wniosek nie spełnia wymogów prawnych, KNF go odrzuca. W przypadku braków formalnych, wyznaczony zostaje siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie. Od decyzji organu można się oczywiście odwołać lub skierować skargę bezpośrednio do sądu.

Rejestr biur usług płatniczych jest jawny i dostępny na stronie internetowej KNFu.

www.erup.knf.gov.pl

Komisja Nadzoru Finansowego wystawia zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru i przekazuje drogą elektroniczną do CEIDG informacje o wpisie do rejestru.

Pamiętaj!

Biuro usług płatniczych jest zobowiązane poinformować KNF o każdej zmianie danych objętych wpisem do rejestru. Ma na to 14 dni od dnia uzyskania informacji o zmianie, składając stosowny wniosek.

Ubezpiecz się!

Właściciel biura usług płatniczych zobowiązany jest ustawowo do ochrony posiadanych środków pieniężnych. Musi w tym celu ubezpieczyć się. Dokument potwierdzający zawarcie ubezpieczenia należy w terminie 7 dni od jego podpisania złożyć do KNF.

 

NASTĘPNY

rażące niedbalstwo szkoda ubezpieczeniowa odszkodowanie ubezpieczenie oc

Rażące niedbalstwo w usługach płatniczych

9 kwietnia 2018 / / Brak komentarzy

Nowelizacja ustawy o usługach płatniczych z 2017 roku wyraźnie obciążyła dostawców usług płatniczych odpowiedzialnością  za wszystkie nieprawidłowości w realizacji transakcji. Firma będzie ponosić odpowiedzialność w przypadku, gdy środki nie dotrą do odbiorcy lub dotrą z opóźnieniem. Będzie też odpowiadać za wysokość prowizji oraz za niedopełnienie obowiązku informacyjnego względem klienta.

Ustawodawca wprowadzając obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej biura usług płatniczych, określił charakter szkód, jakie objęte zostały obowiązkowym ubezpieczeniem. Są to szkody:

– wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim zarządzające i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności,

– powstałe w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem transakcji płatniczej wynikającej  z umowy o świadczenie usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, do wysokości dokonanej wpłaty,

– wyrządzone umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.

Szkody wyrządzone umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa

Ostatnia kategoria szkód uwzględniona przez Ustawodawcę bywa dość kłopotliwa, ze względu na brak jednoznacznej definicji pojęcia rażącego niedbalstwa. Ponadto przepis art. 827 § 1 kodeksu cywilnego mówi, iż ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody wyrządzone przez ubezpieczającego umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa. W praktyce oznacza to, że zakład ubezpieczeń wypłaci odszkodowanie klientom pokrzywdzonym w wyniku umyślnego lub wynikającego z rażącego niedbalstwa działania właściciela lub pracowników biura. Zażąda jednak zwrotu wypłaconego odszkodowania od ubezpieczonego (biura usług płatniczych). Taka konstrukcja wynika z podstawowej funkcji obowiązkowego ubezpieczenia OC – ubezpieczenie to chroni interes klienta biura. Aby jednak ochronić również interes majątkowy biura, rynek ubezpieczeniowy dopuścił możliwość wykupienia  prawa zakładu ubezpieczeń do regresu (do sprawcy szkody spowodowanej jego rażącym niedbalstwem).  Warto podkreślić, że jest to niezwykle korzystne rozwiązanie. Zdarzają się szkody spowodowane działaniem zakwalifikowanym jako rażące niedbalstwo. Zakład ubezpieczeń wypłaci odszkodowanie i nie zażąda jego zwrotu od BUP.

NASTĘPNY

nowelizacja ustawy ubezpieczenie oc zawodowe

Obowiązek ubezpieczenia biura usług płatniczych w świetle prawa

9 kwietnia 2018 / / Brak komentarzy

Ustawa o usługach płatniczych

W celu ujednolicenia przepisów prawa dla usług płatniczych krajów Unii Europejskiej, Parlament Europejski i Rada wprowadziły w 2007 roku Dyrektywę PSD, zgodnie z którą instytucje płatnicze krajów członkowskich mają obligatoryjny obowiązek ochrony środków pieniężnych otrzymywanych od użytkowników.  Zgodnie z powyższą Dyrektywą 19 sierpnia 2011 roku wprowadzono ustawę o usługach płatniczych (Dz.U. 2011 nr 199 poz. 1175), której ostateczny kształt uregulowały Rozporządzenia Ministra Finansów z grudnia 2011 oraz 18 kwietnia i 24 września 2012 roku.

W rezultacie w Rozporządzeniu czytamy:

wg §2.1 ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej Biura Usług Płatniczych obejmuje

„…odpowiedzialność biura usług płatniczych za szkodę powstałą w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem transakcji płatniczej wynikającej  z umowy o świadczenie usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, do wysokości dokonanej wpłaty.”

oraz wg § 2.2

„…Ubezpieczenie obejmuje szkody wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim zarządzające i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności. Ubezpieczeniem objęta jest również szkoda wyrządzona umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.”

Ochrona dotyczy szkód zgłoszonych w okresie ubezpieczenia oraz nie później niż 180 dni po upływie tego okresu.  Z ubezpieczenia wyłączone zostały natomiast szkody:

wg § 2.4

„…polegające na zapłacie kar umownych; powstałe wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.”

Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej  w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia działalności.

Suma gwarancyjna

Rozporządzenie określa również minimalną sumę gwarancyjną.

Suma gwarancyjna jest maksymalną wysokością odszkodowania, które może być wypłacone z konkretnego ubezpieczenia. Stanowi podstawę do naliczenia wysokości składki.

Jeśli umowa ubezpieczenia zawierana jest na okres do 12 miesięcy suma gwarancyjna wynosi 0,6% całkowitej kwoty transakcji płatniczych, wykonanych przez biuro w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym zawarto umowę ubezpieczenia (nie mniej jednak niż 1200 euro).

Jeśli umowa ubezpieczenia zawierana jest na okres dłuższy niż 12 miesięcy, Ustawodawca określił, iż kwota minimalnej sumy gwarancyjnej, po upływie 12 miesięcy zwiększana jest za każdy kolejny miesiąc o 0,05% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym zawarto umowę ubezpieczenia (nie mniej jednak niż 100 euro za każdy miesiąc).

Równowartość kwot w złotych obliczana jest na podstawie średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP po raz pierwszy w roku, w którym zawarto umowę ubezpieczenia.

W przypadku biura usług płatniczych, które rozpoczyna swoją działalność – całkowitą kwotę transakcji płatniczych określa się na podstawie, wymaganego ustawą, programu działalności i planu finansowego na okres pierwszych 12 miesięcy działalności.

 

NASTĘPNY

ubezpieczenie dla biura rachunkowego

Suma gwarancyjna

6 października 2017 / / Brak komentarzy

Suma gwarancyjna to określona w umowie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej górna granica, do jakiej Ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność, czyli maksymalna wysokość odszkodowania, która może zostać wypłacona w przypadku szkody z danego ubezpieczenia.

To be or not to be that is the question – z polisy OC czy z własnej kieszeni, oto jest pytanie… czyli jak się ubezpieczyć, aby spać spokojnie i nie musieć płacić odszkodowania z własnych środków.

Nie brak osób przekonanych o tym, że ubezpieczenie OC nie jest im potrzebne i, że wieloletnia bezszkodowa praktyka zawodowa jest najlepszą gwarancją bezszkodowości również na przyszłe lata. Z roku na rok ich liczba zdecydowanie spada.

Bądźmy zatem, na przekór Kochanowskiemu – mądrzy przed szkodą.

Nie istnieje żaden gotowy wzór ani algorytm do wyliczenia właściwej sumy gwarancyjnej. Dynamika ryzyka, jakie jest związane z wykonywaniem czynności zawodowych wynika ze zmian i stałego rozwoju sytuacji w obszarze jego klientów (w tym również ich otoczenia), zmian i funkcjonowania prawa i wielu, wielu innych. Czynniki, jakie powinny być brane pod uwagę mają charakter raczej wyniku pracy wyobraźni tworzącej scenariusze niekorzystnego rozwoju sytuacji powstałej w wyniku założonego błędu.

Czerpmy z doświadczeń innych.

NASTĘPNY

ubezpieczenie cyber ryzyko zarządzanie ryzykiem cyber przestępstwo RODO utrata danych osobowych

Cyber ryzyko w Twojej firmie

6 października 2017 / / Brak komentarzy

O ryzyku i ochronie bezpieczeństwa informacji

Na początek zadajmy sobie kilka pytań:
1. Czy Twoja firma przechowuje dane osobowe albo dane „wrażliwe”, które trzeba chronić?
2. Czy ich ujawnienie mogłoby narazić kogoś na szkodę lub stanowiłoby naruszenie prawa?
3. Czy dane te tworzą wartość Twojej firmy, a ich utrata lub ujawnienie może stanowić szkodę?
4. Czy Twoja firma wykorzystuje system informatyczny, do którego brak dostępu lub którego utrata wiarygodności może spowodować przestój lub znacząco utrudnić funkcjonowanie firmy?
5. Czy wiarygodność Twojej firmy jest ważna dla Twoich klientów?
6. Czy do promocji swoich usług lub produktów wykorzystujesz nowe technologie (np. media społecznościowe, stronę internetową, mailing)?

Odpowiedź TAK na którekolwiek z wyżej postawionych pytań powinna skłonić Cię do przemyślenia zakupu ubezpieczenia Cyber.
Nawet wtedy, gdy na stałe zatrudniasz specjalistę w zakresie informatyki śledczej.

Zarządzanie ryzykiem

Jak ważnym zagadnieniem jest bezpieczeństwo informatyczne przedsiębiorstw, łatwo się zorientować nie tylko z bieżących doniesień prasowych, ale także z analizy tego, w jakim stopniu procesy w firmie są zależne od IT – od komunikacji, przez dostęp do zasobów cyfrowych, po organizację procesów biznesowych. Ile danych osób trzecich w związku z prowadzoną działalnością przyjmujemy, stając się za nie odpowiedzialnymi – od danych osobowych po poufne informacje handlowe.
Ubezpieczenie cyber nie zastąpi kompleksowego zarządzania bezpieczeństwem informacji, stanowi jednak jego istotny element.

Hybrydowy charakter polisy cyber

Ubezpieczenie Cyber jest dzisiaj najszybciej rozwijającą się gałęzią ubezpieczeń na świecie, pokrywającą w jednej polisie:

– odpowiedzialność cywilną za wyciek lub utratę danych,
– odpowiedzialność cywilną za naruszenie dóbr osobistych i praw własności intelektualnej w przekazie cyfrowym,
– odpowiedzialność cywilną i koszty reakcji w razie naruszenia bezpieczeństwa własnych komputerów, skutkujące usunięciem lub zmianą danych, wysyłaniem szkodliwego wirusa, odmową wykonania należnej komuś usługi itp.,
– koszty obrony oraz kary w przypadku naruszenia prawa do prywatności,
– koszt odtworzenia danych i zysk utracony przez ubezpieczonego na skutek przerwy w działalności spowodowanej awarią systemu IT.

Jest to zatem ubezpieczenie o charakterze hybrydowym, zawierające w sobie elementy pokrycia third party loss i first party loss. To ubezpieczenie uwzględniające ryzyko odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenie niektórych kosztów własnych, ubezpieczenie odpowiedzialności z tytułu kar o charakterze administracyjnym, ubezpieczenie kosztów odtworzenia danych, a także utracony zysk wynikający z awarii systemu informatycznego ubezpieczonego, uniemożliwiającej prowadzenie działalności w określonym okresie.

Termin cyber kojarzy się z zagrożeniem wyłącznie ‘elektronicznym’ lub ‘internetowym’, dotyczącym danych cyfrowych i systemów IT. W rzeczywistości ubezpieczenie dawać powinno znacznie szerszą ochronę, obejmując ujawnienie lub utratę danych poufnych, korespondencji i dokumentów w innych formatach – na papierze i nośnikach analogowych. Ubezpieczenie cyber ma za zadanie zapewnić dostęp ubezpieczonemu do specjalistycznego know-how agencji public relations, ekspertów ds. ochrony danych oraz systemów IT i kryminalistyki informatycznej (cyber forensics), prawników z zakresu prawa medialnego, prawa pracy, prawa telekomunikacyjnego oraz ochrony danych osobowych.

Elementy ochrony

W typowym ubezpieczeniu cyber spotykamy z reguły następujące elementy ochrony ubezpieczeniowej:

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej i kosztów obrony w sprawach o naruszenie prywatności
obejmujące nie tylko odpowiedzialność za nielegalny wyciek danych osobowych (w tym danych wrażliwych) oraz firmowych danych poufnych, lecz także odpowiedzialność wynikającą z wszelkiego naruszenia prawa do prywatności, prawa do wizerunku, itp.

Kary administracyjne za naruszenie prywatności

ubezpieczenie umożliwia zwrot kosztów poniesionych w związku z nałożeniem kar i grzywien administracyjnych lub cywilnych, będących konsekwencją postępowań regulacyjnych o naruszenie prywatności. Dotyczy to także pogwałcenia prawa dotyczącego ochrony danych, w szczególności Ustawy o ochronie danych osobowych – w tym kar nałożonych przez GIODO. Pokryte powinny być także koszty obrony w takich postępowaniach.

Koszty naruszenia bezpieczeństwa informacji

W tym zakresie ubezpieczenie cyber umożliwia zwrot wydatków poniesionych na skutek naruszenia bezpieczeństwa danych osobowych – tak klientów, jak i pracowników ubezpieczonego. Naruszenie danych może polegać na ich utracie, ujawnieniu, uszkodzeniu, kradzieży, wycieku itd.
Z reguły powinien być pokryty zwrot kosztów poniesionych na:

– agencję PR wynajętą do zapobieżenia lub ograniczenia szkód w wizerunku,
– badania z zakres

u kryminalistyki informatycznej oraz obsługę prawną służącą ustaleniu obowiązków ubezpieczonego wynikających z przepisów o ochronie danych,
– wymagane prawem powiadomienie dotkniętych zagrożeniem klientów, a także monitorowanie i podtrzymanie poziomu ich zaufania.

Odpowiedzialność cywilna i koszty obrony w sprawach o naruszenie bezpieczeństwa informacji
Zakres ten obejmuje odpowiedzialność za:

– brak możliwości korzystania z systemu IT ubezpieczonego przez klientów i inne uprawnione osoby trzecie,
– bezprawny dostęp do tego systemu, jego wykorzystanie lub dopuszczenie do fałszywej z niego komunikacji (np. phishing), umożliwiające zainfekowanie, kradzież, wykasowanie lub uszkodzenie danych bądź umożliwiające atak na system lub usługę sieciową osoby trzeciej w celu uniemożliwienia ich działania,
– dopuszczenie do rozsyłania wirusa z systemu IT ubezpieczonego.

Odpowiedzialność multimedialna

Zakres ten z reguły obejmuje ochronę w przypadku zarzutów o:

– zniesławienie, znieważenie i oszczerstwo,
– pogwałcenie prawa do prywatności, naruszenie praw autorskich i innych praw własności intelektualnej (z wyłączeniem jednak naruszenia praw patentowych) podczas publikowania treści w formie elektronicznej (przez strony internetowe, media społecznościowe, e-mailing, newslettery itp.) oraz nieelektronicznej. Można powiedzieć, że w tym zakresie jest to ubezpieczenie OC zawodowej wydawcy, gdyż obecnie prawie każdy publikuje i udostępnia osobom trzecim rozmaite treści, narażając się przy tym na ryzyko.

Cyber wymuszenie

Jest to element zakresu ochrony ubezpieczeniowej podobny do ubezpieczenia kidnap & ransom (K&R), ale w zakresie bezpieczeństwa informacji. Zakres ten powinien zapewnić środki finansowe na przeciwdziałanie celowemu:

– wprowadzeniu szkodliwego wirusa do systemu IT ubezpieczonego,
– przerwaniu pracy tego systemu,
– zniekształcaniu, niszczeniu lub rozpowszechnianiu danych osobowych lub poufnych informacji firmowych przez działającą umyślnie osobę trzecią.

Zakres ten obejmuje:

– koszty oceny tego zagrożenia i adekwatnej reakcji na nie (honoraria specjalistów ds. zarządzania kryzysowego),
– refundację wymuszonej oraz uzasadnionej ekonomicznie płatności na rzecz osoby faktycznie mogącej dokonać powyższych czynów.

Utracony zysk i koszty odtworzenia danych

Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy utraconego zysku i kosztów poniesionych na skutek naruszenia bezpieczeństwa prowadzącego do:

– zakłócenia pracy systemu IT lub jego awarii,
– braku możliwości dostępu i korzystania z niego przez uprawnione osoby trzecie. Pokrywa także koszty przywrócenia lub odtworzenia zasobów cyfrowych do stanu bezpośrednio sprzed szkody.

 

NASTĘPNY

rażące niedbalstwo szkoda ubezpieczeniowa odszkodowanie ubezpieczenie oc

Rażące niedbalstwo

6 października 2017 / / Brak komentarzy

Rażące niedbalstwo – jak należy je rozumieć?

Polski system prawny nie definiuje tego zjawiska. Jednak  mamy z nim do czynienia wtedy, gdy przewidzenie przez sprawcę skutków swojego działania (np. nieprzestrzegania przepisów) nie jest niczym nadzwyczajnym.

Rażące niedbalstwo oznacza również nierozumienie tego, co wszyscy rozumieją (nimia negligentia id est non intellegere quod omnes intellegunt). To także niezachowanie minimalnych, podstawowych zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu winy w tej postaci decyduje zachowanie się w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej. Dość celnie istotę ujął prof. Witold Czachórski, który stwierdził, że rażące niedbalstwo to niezachowanie staranności, jakiej można wymagać od osób najmniej nawet rozgarniętych.

Jakim zatem „niedbalstwem” będzie niezastosowanie się do obowiązującego przepisu przez specjalistę w danej dziedzinie? Czy nie wydaje się uprawnionym twierdzenie, że ubezpieczyciel taki przypadek niedbalstwa zakwalifikuje jako „rażące”?

Co zatem można uczynić, aby zminimalizować skutki popełnionego błędu, szczególnie, kiedy może być on zakwalifikowany jako rażące niedbalstwo?

Na pewno należy dbać o aktualizację swojej wiedzy. Nic jednak nie zastąpi ubezpieczenia tego ryzyka. Standardowe oferty zakładów ubezpieczeń ograniczają się do wymagań opisanych w Rozporządzeniu Ministra Finansów.

Sam musisz zadbać o uzyskanie rozszerzenia Twojego ubezpieczenia o klauzulę wykupienia prawa zakładu ubezpieczeń do regresu w wyniku wypłacenia odszkodowania z przyczyny „rażącego niedbalstwa”.

NASTĘPNY

ubezpieczenia dla księgowych ubezpieczenia dla biur rachunkowych ubezpieczenia dla biur usług płatniczych ubezpieczenia dla funkcjonariuszy publicznych ubezpieczenia dla rzeczoznawców

Koniec ubezpieczenia retro (data wsteczna)

6 października 2017 / / Brak komentarzy

Ważna zmiana, wprowadzona nowelizacją Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych dotycząca ubezpieczenia retro.

Wprowadzona w życie nowelizacja Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wniosła bardzo wiele zmian w dziedzinie, którą reguluje. Z punktu widzenia zobowiązanego do posiadania obowiązkowego ubezpieczenia OC (biuro rachunkowe, doradca podatkowy, biegły rewident) niezwykle istotną zmianą jest uniemożliwienie wykupienia polisy obowiązkowej z datą wsteczną.

Art. 10. 1a. Umowa ubezpieczenia obowiązkowego nie może obejmować ubezpieczeniem okresu poprzedzającego zawarcie tej umowy.

Co to oznacza ?

Zdarza się, że osoba zobowiązana posiadać polisę obowiązkową zapomni ją wznowić. Ustawa w poprzednim brzmieniu (działająca do 10 lutego 2012 r.) pozwalała na zawarcie ubezpieczenia wstecz. Tak zawarte ubezpieczenie pokrywało ryzyko zdarzeń powstałych w okresie, kiedy ubezpieczający nie posiadał polisy pod warunkiem, że nie ujawniły się jeszcze szkody z tych zdarzeń. Od 11 lutego 2012 roku nie można już wykupić obowiązkowego ubezpieczenia „retro”.

Jakie będą tego konsekwencje ?

Dla przedstawicieli niektórych zawodów konsekwencją może być nawet utrata prawa do wykonywania zawodu. Dla innych „tylko” kary dyscyplinarne. Dla wszystkich – brak polisy na warunkach ubezpieczenia obowiązkowego.

Jakie mogą być rozwiązania dla tego problemu?

Wkrótce zaproponujemy rozwiązanie. Nie załatwi to sprawy braku polisy obowiązkowej ale zabezpieczy Twoją odpowiedzialność cywilną również w okresie, kiedy nie spełniałeś obowiązku ustawowego.

NASTĘPNY

oc księgowego etatowego odpowiedzialność cywilna

Skutki błędu księgowego

6 października 2017 / / Brak komentarzy

Przyjrzyjmy się potencjalnym skutkom błędu księgowego oraz możliwościom zminimalizowania ryzyka strat, jakie może ponieść pracodawca księgowego oraz on sam.

Potencjalne koszty związane z pojawieniem się roszczenia

– zbadanie zasadności roszczenia,
– sądowe, ekspertyz, również należności dla świadków i biegłych sądowych, postępowania egzekucyjnego lub wykonawczego,
– pomoc prawna zarówno w przypadku roszczenia bezzasadnego jak i związana z zaspokojeniem roszczeń zasadnych,
– wynagrodzenie prawnika,
– zastosowanie środków w celu zmniejszenia rozmiarów szkody,
– środki stanowiące zabezpieczenie sądowe na zaspokojenie roszczeń,
– kary administracyjne lub sądowe oraz inne kary pieniężne powstałe w wyniku postępowania karno-skarbowego lub karnego,
– odszkodowanie wynikające z uznania roszczenia, ugody lub wyroku sądowego.

Roszczenie

Roszczenie o odszkodowanie to jakiekolwiek pisemne żądanie jakiejkolwiek osoby wyrażające zamiar przypisania odpowiedzialności za poniesioną szkodę a także wszczęcie jakiegokolwiek procesu lub postępowania o odszkodowanie.

Kto powinien być Ubezpieczonym?

Każda osoba wykonująca czynności księgowe jako pracownik. Zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru lub mianowania, kontraktu menedżerskiego lub umowy cywilnoprawnej.

Kto może być Ubezpieczającym? (zawiera umowę ubezpieczenia i opłaca składkę)
Oczywiście każdy Ubezpieczony, zdefiniowany powyżej. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby Ubezpieczającym był pracodawca lub zleceniodawca, który w takim przypadku ubezpiecza odpowiedzialność swojego pracownika również wobec siebie.

Nasza rekomendacja

Nie ma żadnych wątpliwości, że rosnący nieustannie stopień skomplikowania uregulowań prawnych w rachunkowości i ordynacji podatkowej, wzmocniony dodatkowo możliwością różnej interpretacji prawa, jest powodem rosnącego ryzyka wykonywania zawodu. Równolegle doskonalą się kancelarie radcowskie, adwokackie i inne, zajmujące się obsługą roszczeń, co prowadzi tylko w jednym kierunku – konieczności zastosowania adekwatnych środków w celu minimalizowania rosnącego ryzyka. Są to fakty niezależne od tego jak ocenialibyśmy ten aspekt rozwoju cywilizacyjnego.

Jednym z najlepszych narzędzi jest ubezpieczenie.

NASTĘPNY