ubezpieczenie dla biura rachunkowego

Suma gwarancyjna

Suma gwarancyjna to określona w umowie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej górna granica, do jakiej Ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność, czyli maksymalna wysokość odszkodowania, która może zostać wypłacona w przypadku szkody z danego ubezpieczenia.

To be or not to be that is the question – z polisy OC czy z własnej kieszeni, oto jest pytanie… czyli jak się ubezpieczyć, aby spać spokojnie i nie musieć płacić odszkodowania z własnych środków.

Nie brak osób przekonanych o tym, że ubezpieczenie OC nie jest im potrzebne i, że wieloletnia bezszkodowa praktyka zawodowa jest najlepszą gwarancją bezszkodowości również na przyszłe lata. Z roku na rok ich liczba zdecydowanie spada.

Bądźmy zatem, na przekór Kochanowskiemu – mądrzy przed szkodą.

Nie istnieje żaden gotowy wzór ani algorytm do wyliczenia właściwej sumy gwarancyjnej. Dynamika ryzyka, jakie jest związane z wykonywaniem czynności zawodowych wynika ze zmian i stałego rozwoju sytuacji w obszarze jego klientów (w tym również ich otoczenia), zmian i funkcjonowania prawa i wielu, wielu innych. Czynniki, jakie powinny być brane pod uwagę mają charakter raczej wyniku pracy wyobraźni tworzącej scenariusze niekorzystnego rozwoju sytuacji powstałej w wyniku założonego błędu.

Czerpmy z doświadczeń innych.

 
Czytaj kolejny   

ubezpieczenie cyber ryzyko zarządzanie ryzykiem cyber przestępstwo RODO utrata danych osobowych

Cyber ryzyko w Twojej firmie

O ryzyku i ochronie bezpieczeństwa informacji

Na początek zadajmy sobie kilka pytań:
1. Czy Twoja firma przechowuje dane osobowe albo dane „wrażliwe”, które trzeba chronić?
2. Czy ich ujawnienie mogłoby narazić kogoś na szkodę lub stanowiłoby naruszenie prawa?
3. Czy dane te tworzą wartość Twojej firmy, a ich utrata lub ujawnienie może stanowić szkodę?
4. Czy Twoja firma wykorzystuje system informatyczny, do którego brak dostępu lub którego utrata wiarygodności może spowodować przestój lub znacząco utrudnić funkcjonowanie firmy?
5. Czy wiarygodność Twojej firmy jest ważna dla Twoich klientów?
6. Czy do promocji swoich usług lub produktów wykorzystujesz nowe technologie (np. media społecznościowe, stronę internetową, mailing)?

Odpowiedź TAK na którekolwiek z wyżej postawionych pytań powinna skłonić Cię do przemyślenia zakupu ubezpieczenia Cyber.
Nawet wtedy, gdy na stałe zatrudniasz specjalistę w zakresie informatyki śledczej.

Zarządzanie ryzykiem

Jak ważnym zagadnieniem jest bezpieczeństwo informatyczne przedsiębiorstw, łatwo się zorientować nie tylko z bieżących doniesień prasowych, ale także z analizy tego, w jakim stopniu procesy w firmie są zależne od IT – od komunikacji, przez dostęp do zasobów cyfrowych, po organizację procesów biznesowych. Ile danych osób trzecich w związku z prowadzoną działalnością przyjmujemy, stając się za nie odpowiedzialnymi – od danych osobowych po poufne informacje handlowe.
Ubezpieczenie cyber nie zastąpi kompleksowego zarządzania bezpieczeństwem informacji, stanowi jednak jego istotny element.

Hybrydowy charakter polisy cyber

Ubezpieczenie Cyber jest dzisiaj najszybciej rozwijającą się gałęzią ubezpieczeń na świecie, pokrywającą w jednej polisie:

– odpowiedzialność cywilną za wyciek lub utratę danych,
– odpowiedzialność cywilną za naruszenie dóbr osobistych i praw własności intelektualnej w przekazie cyfrowym,
– odpowiedzialność cywilną i koszty reakcji w razie naruszenia bezpieczeństwa własnych komputerów, skutkujące usunięciem lub zmianą danych, wysyłaniem szkodliwego wirusa, odmową wykonania należnej komuś usługi itp.,
– koszty obrony oraz kary w przypadku naruszenia prawa do prywatności,
– koszt odtworzenia danych i zysk utracony przez ubezpieczonego na skutek przerwy w działalności spowodowanej awarią systemu IT.

Jest to zatem ubezpieczenie o charakterze hybrydowym, zawierające w sobie elementy pokrycia third party loss i first party loss. To ubezpieczenie uwzględniające ryzyko odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenie niektórych kosztów własnych, ubezpieczenie odpowiedzialności z tytułu kar o charakterze administracyjnym, ubezpieczenie kosztów odtworzenia danych, a także utracony zysk wynikający z awarii systemu informatycznego ubezpieczonego, uniemożliwiającej prowadzenie działalności w określonym okresie.

Termin cyber kojarzy się z zagrożeniem wyłącznie ‘elektronicznym’ lub ‘internetowym’, dotyczącym danych cyfrowych i systemów IT. W rzeczywistości ubezpieczenie dawać powinno znacznie szerszą ochronę, obejmując ujawnienie lub utratę danych poufnych, korespondencji i dokumentów w innych formatach – na papierze i nośnikach analogowych. Ubezpieczenie cyber ma za zadanie zapewnić dostęp ubezpieczonemu do specjalistycznego know-how agencji public relations, ekspertów ds. ochrony danych oraz systemów IT i kryminalistyki informatycznej (cyber forensics), prawników z zakresu prawa medialnego, prawa pracy, prawa telekomunikacyjnego oraz ochrony danych osobowych.

Elementy ochrony

W typowym ubezpieczeniu cyber spotykamy z reguły następujące elementy ochrony ubezpieczeniowej:

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej i kosztów obrony w sprawach o naruszenie prywatności
obejmujące nie tylko odpowiedzialność za nielegalny wyciek danych osobowych (w tym danych wrażliwych) oraz firmowych danych poufnych, lecz także odpowiedzialność wynikającą z wszelkiego naruszenia prawa do prywatności, prawa do wizerunku, itp.

Kary administracyjne za naruszenie prywatności

ubezpieczenie umożliwia zwrot kosztów poniesionych w związku z nałożeniem kar i grzywien administracyjnych lub cywilnych, będących konsekwencją postępowań regulacyjnych o naruszenie prywatności. Dotyczy to także pogwałcenia prawa dotyczącego ochrony danych, w szczególności Ustawy o ochronie danych osobowych – w tym kar nałożonych przez GIODO. Pokryte powinny być także koszty obrony w takich postępowaniach.

Koszty naruszenia bezpieczeństwa informacji

W tym zakresie ubezpieczenie cyber umożliwia zwrot wydatków poniesionych na skutek naruszenia bezpieczeństwa danych osobowych – tak klientów, jak i pracowników ubezpieczonego. Naruszenie danych może polegać na ich utracie, ujawnieniu, uszkodzeniu, kradzieży, wycieku itd.
Z reguły powinien być pokryty zwrot kosztów poniesionych na:

– agencję PR wynajętą do zapobieżenia lub ograniczenia szkód w wizerunku,
– badania z zakres

u kryminalistyki informatycznej oraz obsługę prawną służącą ustaleniu obowiązków ubezpieczonego wynikających z przepisów o ochronie danych,
– wymagane prawem powiadomienie dotkniętych zagrożeniem klientów, a także monitorowanie i podtrzymanie poziomu ich zaufania.

Odpowiedzialność cywilna i koszty obrony w sprawach o naruszenie bezpieczeństwa informacji
Zakres ten obejmuje odpowiedzialność za:

– brak możliwości korzystania z systemu IT ubezpieczonego przez klientów i inne uprawnione osoby trzecie,
– bezprawny dostęp do tego systemu, jego wykorzystanie lub dopuszczenie do fałszywej z niego komunikacji (np. phishing), umożliwiające zainfekowanie, kradzież, wykasowanie lub uszkodzenie danych bądź umożliwiające atak na system lub usługę sieciową osoby trzeciej w celu uniemożliwienia ich działania,
– dopuszczenie do rozsyłania wirusa z systemu IT ubezpieczonego.

Odpowiedzialność multimedialna

Zakres ten z reguły obejmuje ochronę w przypadku zarzutów o:

– zniesławienie, znieważenie i oszczerstwo,
– pogwałcenie prawa do prywatności, naruszenie praw autorskich i innych praw własności intelektualnej (z wyłączeniem jednak naruszenia praw patentowych) podczas publikowania treści w formie elektronicznej (przez strony internetowe, media społecznościowe, e-mailing, newslettery itp.) oraz nieelektronicznej. Można powiedzieć, że w tym zakresie jest to ubezpieczenie OC zawodowej wydawcy, gdyż obecnie prawie każdy publikuje i udostępnia osobom trzecim rozmaite treści, narażając się przy tym na ryzyko.

Cyber wymuszenie

Jest to element zakresu ochrony ubezpieczeniowej podobny do ubezpieczenia kidnap & ransom (K&R), ale w zakresie bezpieczeństwa informacji. Zakres ten powinien zapewnić środki finansowe na przeciwdziałanie celowemu:

– wprowadzeniu szkodliwego wirusa do systemu IT ubezpieczonego,
– przerwaniu pracy tego systemu,
– zniekształcaniu, niszczeniu lub rozpowszechnianiu danych osobowych lub poufnych informacji firmowych przez działającą umyślnie osobę trzecią.

Zakres ten obejmuje:

– koszty oceny tego zagrożenia i adekwatnej reakcji na nie (honoraria specjalistów ds. zarządzania kryzysowego),
– refundację wymuszonej oraz uzasadnionej ekonomicznie płatności na rzecz osoby faktycznie mogącej dokonać powyższych czynów.

Utracony zysk i koszty odtworzenia danych

Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy utraconego zysku i kosztów poniesionych na skutek naruszenia bezpieczeństwa prowadzącego do:

– zakłócenia pracy systemu IT lub jego awarii,
– braku możliwości dostępu i korzystania z niego przez uprawnione osoby trzecie. Pokrywa także koszty przywrócenia lub odtworzenia zasobów cyfrowych do stanu bezpośrednio sprzed szkody.

 

Czytaj kolejny   

rażące niedbalstwo szkoda ubezpieczeniowa odszkodowanie ubezpieczenie oc

Rażące niedbalstwo

Rażące niedbalstwo – jak należy je rozumieć?

Polski system prawny nie definiuje tego zjawiska. Jednak  mamy z nim do czynienia wtedy, gdy przewidzenie przez sprawcę skutków swojego działania (np. nieprzestrzegania przepisów) nie jest niczym nadzwyczajnym.

Rażące niedbalstwo oznacza również nierozumienie tego, co wszyscy rozumieją (nimia negligentia id est non intellegere quod omnes intellegunt). To także niezachowanie minimalnych, podstawowych zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu winy w tej postaci decyduje zachowanie się w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej. Dość celnie istotę ujął prof. Witold Czachórski, który stwierdził, że rażące niedbalstwo to niezachowanie staranności, jakiej można wymagać od osób najmniej nawet rozgarniętych.

Jakim zatem „niedbalstwem” będzie niezastosowanie się do obowiązującego przepisu przez specjalistę w danej dziedzinie? Czy nie wydaje się uprawnionym twierdzenie, że ubezpieczyciel taki przypadek niedbalstwa zakwalifikuje jako „rażące”?

Co zatem można uczynić, aby zminimalizować skutki popełnionego błędu, szczególnie, kiedy może być on zakwalifikowany jako rażące niedbalstwo?

Na pewno należy dbać o aktualizację swojej wiedzy. Nic jednak nie zastąpi ubezpieczenia tego ryzyka. Standardowe oferty zakładów ubezpieczeń ograniczają się do wymagań opisanych w Rozporządzeniu Ministra Finansów.

Sam musisz zadbać o uzyskanie rozszerzenia Twojego ubezpieczenia o klauzulę wykupienia prawa zakładu ubezpieczeń do regresu w wyniku wypłacenia odszkodowania z przyczyny „rażącego niedbalstwa”.

 
Czytaj kolejny   

ubezpieczenia dla księgowych ubezpieczenia dla biur rachunkowych ubezpieczenia dla biur usług płatniczych ubezpieczenia dla funkcjonariuszy publicznych ubezpieczenia dla rzeczoznawców

Koniec ubezpieczenia retro (data wsteczna)

Ważna zmiana, wprowadzona nowelizacją Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych dotycząca ubezpieczenia retro.

Wprowadzona w życie nowelizacja Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wniosła bardzo wiele zmian w dziedzinie, którą reguluje. Z punktu widzenia zobowiązanego do posiadania obowiązkowego ubezpieczenia OC (biuro rachunkowe, doradca podatkowy, biegły rewident) niezwykle istotną zmianą jest uniemożliwienie wykupienia polisy obowiązkowej z datą wsteczną.

Art. 10. 1a. Umowa ubezpieczenia obowiązkowego nie może obejmować ubezpieczeniem okresu poprzedzającego zawarcie tej umowy.

Co to oznacza ?

Zdarza się, że osoba zobowiązana posiadać polisę obowiązkową zapomni ją wznowić. Ustawa w poprzednim brzmieniu (działająca do 10 lutego 2012 r.) pozwalała na zawarcie ubezpieczenia wstecz. Tak zawarte ubezpieczenie pokrywało ryzyko zdarzeń powstałych w okresie, kiedy ubezpieczający nie posiadał polisy pod warunkiem, że nie ujawniły się jeszcze szkody z tych zdarzeń. Od 11 lutego 2012 roku nie można już wykupić obowiązkowego ubezpieczenia „retro”.

Jakie będą tego konsekwencje ?

Dla przedstawicieli niektórych zawodów konsekwencją może być nawet utrata prawa do wykonywania zawodu. Dla innych „tylko” kary dyscyplinarne. Dla wszystkich – brak polisy na warunkach ubezpieczenia obowiązkowego.

Jakie mogą być rozwiązania dla tego problemu?

Wkrótce zaproponujemy rozwiązanie. Nie załatwi to sprawy braku polisy obowiązkowej ale zabezpieczy Twoją odpowiedzialność cywilną również w okresie, kiedy nie spełniałeś obowiązku ustawowego.

 
Czytaj kolejny   

oc księgowego etatowego odpowiedzialność cywilna

Skutki błędu księgowego

Przyjrzyjmy się potencjalnym skutkom błędu księgowego oraz możliwościom zminimalizowania ryzyka strat, jakie może ponieść pracodawca księgowego oraz on sam.

Potencjalne koszty związane z pojawieniem się roszczenia

– zbadanie zasadności roszczenia,
– sądowe, ekspertyz, również należności dla świadków i biegłych sądowych, postępowania egzekucyjnego lub wykonawczego,
– pomoc prawna zarówno w przypadku roszczenia bezzasadnego jak i związana z zaspokojeniem roszczeń zasadnych,
– wynagrodzenie prawnika,
– zastosowanie środków w celu zmniejszenia rozmiarów szkody,
– środki stanowiące zabezpieczenie sądowe na zaspokojenie roszczeń,
– kary administracyjne lub sądowe oraz inne kary pieniężne powstałe w wyniku postępowania karno-skarbowego lub karnego,
– odszkodowanie wynikające z uznania roszczenia, ugody lub wyroku sądowego.

Roszczenie

Roszczenie o odszkodowanie to jakiekolwiek pisemne żądanie jakiejkolwiek osoby wyrażające zamiar przypisania odpowiedzialności za poniesioną szkodę a także wszczęcie jakiegokolwiek procesu lub postępowania o odszkodowanie.

Kto powinien być Ubezpieczonym?

Każda osoba wykonująca czynności księgowe jako pracownik. Zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru lub mianowania, kontraktu menedżerskiego lub umowy cywilnoprawnej.

Kto może być Ubezpieczającym? (zawiera umowę ubezpieczenia i opłaca składkę)
Oczywiście każdy Ubezpieczony, zdefiniowany powyżej. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby Ubezpieczającym był pracodawca lub zleceniodawca, który w takim przypadku ubezpiecza odpowiedzialność swojego pracownika również wobec siebie.

Nasza rekomendacja

Nie ma żadnych wątpliwości, że rosnący nieustannie stopień skomplikowania uregulowań prawnych w rachunkowości i ordynacji podatkowej, wzmocniony dodatkowo możliwością różnej interpretacji prawa, jest powodem rosnącego ryzyka wykonywania zawodu. Równolegle doskonalą się kancelarie radcowskie, adwokackie i inne, zajmujące się obsługą roszczeń, co prowadzi tylko w jednym kierunku – konieczności zastosowania adekwatnych środków w celu minimalizowania rosnącego ryzyka. Są to fakty niezależne od tego jak ocenialibyśmy ten aspekt rozwoju cywilizacyjnego.

Jednym z najlepszych narzędzi jest ubezpieczenie.

 
Czytaj kolejny   

trigger ubezpieczenia oc zawodowe

Trigger w ubezpieczeniu OC zawodowej

Angielski termin „trigger” definiuje czasowy zakres ochrony ubezpieczeniowej w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej.

Precyzuje, które zdarzenie składające się na wypadek ubezpieczeniowy musi wystąpić w okresie ubezpieczenia, aby można je było uznać za szkodę ubezpieczeniową. Zdarzenie to jest swoistym „wyzwalaczem” odpowiedzialności odszkodowawczej, na co także wskazuje nazwa (ang. zapadka, spust, cyngiel; spowodować coś, doprowadzić do czegoś), upowszechniona jednak w doktrynie i judykaturze w oryginalnym brzmieniu.

Trigger act commited – Twój trigger

Trigger ten wiąże odpowiedzialność ubezpieczyciela z chwilą zaistnienia zdarzenia (pierwotnej przyczyny szkody – np. błędnego zaksięgowania kosztu przez biuro rachunkowe), poprzedzającego powstanie szkody. Przy triggerze act commited okres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest równy czasowo odpowiedzialności ubezpieczonego sprawcy szkody (biura rachunkowego).

Act commited jest preferowany przez ustawodawcę, co wyrażone jest w art. 822 § 2 kc zwrotem: „Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Jest to norma mająca charakter ius dispositivum, zawierająca domniemanie istnienia triggera act commited. Ustawodawca nie wyłącza opartego na generalnej zasadzie swobody umów stosowania innych klauzul czasowych oraz ich kombinacji, jednakże tylko w dobrowolnych umowach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Na zasadzie lex specialis klauzula zdarzenia jest jedynym dopuszczalnym prawem triggerem w ubezpieczeniach obowiązkowych odpowiedzialności cywilnej po nowelizacji z roku 2007 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK, dodajacej art. 9a w brzmieniu: „Umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w art. 9, będące następstwem zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Przepis ten ma charakter imperatywny, wyłączając stronom dokonywanie modyfikacji przy określaniu właściwego dla umowy triggera.

Trigger zdarzenia dotyczy wszystkich obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej, nie tylko wymienionych w ustawie o działalności ubezpieczeniowej.

Zalety triggera act commited:

– najszerszy zakres czasowy, ochrona ubezpieczeniowa istnieje od momentu zaistnienia zdarzenia szkodowego do upływu ustawowych terminów przedawnienia, czym zapewnia najszerszą ochronę ubezpieczonego oraz potencjalnego poszkodowanego. Odpowiedzialność ubezpieczyciela w teorii obejmuje także roszczenia przedawnione, gdyż ubezpieczony może mieć interes w uznaniu roszczenia przedawnionego. W takim wypadku zakres czasowy jest praktycznie nieograniczony.

– ubezpieczony odpowiada za działanie lub zaniechanie powodujące szkodę, które wystąpiło w okresie ubezpieczenia. Nieważne jest więc, że później np. nie wykonuje działalności objętej obowiązkiem ubezpieczenia i tym samym nie zawiera już umów ubezpieczenia.

Wady triggera act commited:

– nierzadko niższe sumy gwarancyjne obowiązujące w dacie zdarzenia, nie wystarczą do pełnego zaspokojenia roszczeń poszkodowanego po kilku latach. Jest to problem dla ubezpieczonego, który musi pokryć różnice między wysokością sumy gwarancyjnej a zgłoszonym roszczeniem z własnej kieszeni.

– spadek siły nabywczej pieniądza na przestrzeni lat może spowodować prowizoryczność ochrony ubezpieczeniowej z racji braku pokrycia realnej szkody. Sumy gwarancyjne dla danej polisy ustalane są wg przelicznika kursu walut z pierwszego kwartału roku, w którym zawarto umowę ubezpieczenia. Może się zdarzyć, że poszkodowany poniesie ryzyko kursowe, ponieważ np. roku 2005 kurs euro był niższy od kursu w roku 2012, a ubezpieczyciel odszkodowanie na podstawie sumy gwarancyjnej ustala wg przelicznika z polisy za rok 2005. Reasumując, ta sama suma gwarancyjna może mieć mniejszą wartość w złotych polskich niż miała kilka lat wstecz wskutek wahań kursów walut.

– odnalezienie polisy, poświadczającej okres ochrony z daty zdarzenia powodującego szkodę. Ze względu na wieloletnie terminy przedawnienia pojawia nam się problem „pożółkłych polis”, gdyż ubezpieczeni często nie zachowują dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia za lata poprzednie. Tworzą się w ten sposób problemy natury dowodowej.

– wtórny podział spotykany w opracowaniach na pierwotną przyczynę szkody (act commited) i zdarzenie bezpośrednio wywołujące szkodę (occurence) mogący powodować trudność w rozróżnieniu przyczyny pośredniej od zdarzenia szkodowego i tym samym określenie momentu wyzwolenia odpowiedzialność gwarancyjnej.

– wydłużona odpowiedzialność ubezpieczyciela powoduje konieczność utworzenia rezerw na ryzyka niewygasłe (IBNR), rezerw na szkody niedostatecznie zarezerwowane (IBNER), co podnosi koszty administracyjne i zarządzania szkodami przez ubezpieczycieli i reasekuratorów, przyczyniając się do wzrostu składki należnej za objęcie ochroną ubezpieczeniową. Reasekuratorzy zagraniczni obawiają się cedowania na nich ryzyk związanych z triggerem, który w ich rodzimych systemach prawnych nie występuje i wybierają atrakcyjniejsze portfele. Pośrednio wynikiem postulatów zakładów ubezpieczeń oraz wymagań reasekuratorów było wprowadzenie nowelą Kodeksu Cywilnego z 2007 r. dyspozytywnego charakteru triggera act commited, wyrażonego w normie zawartej w art. 822 § 3 kc.

 
Czytaj kolejny   

nowelizacja ustawy ubezpieczenie oc zawodowe

Deregulacja w biurach rachunkowych – pułapki

Deregulacja w biurach rachunkowych a zmiany ryzyka przy wykonywaniu zawodu oraz regulacjach obowiązkowego ubezpieczenia OC.

W dniu 10 sierpnia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych. Zmieniła ona m.in. zasady wykonywania doradztwa podatkowego oraz usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W nowym stanie prawnym dla osób wpisanych na listę doradców podatkowych zastrzeżone pozostaną jedynie czynności w zakresie udzielania podatnikom, płatnikom i inkasentom porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych. Czynności te będą mogli wykonywać także radcy prawni i adwokaci oraz, w zakresie doradztwa podatkowego (czyli z wyłączeniem reprezentowania w postępowaniach), biegli rewidenci.

Z kolei prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie, jak też sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie mają charakter działalności zderegulowanej. Oznacza to, że może być ona wykonywana przez wszystkich przedsiębiorców, nie zaś jak do tej pory, przez doradców podatkowych, adwokatów i radców prawnych oraz przedsiębiorców usługowo prowadzących księgi rachunkowe.

Podobnie usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych, zastrzeżone dotychczas dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy o rachunkowości, może być od dnia 10 sierpnia 2014 r. wykonywane przez wszystkich przedsiębiorców, o ile czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby fizyczne, które mają pełną zdolność do czynności prawnych oraz nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za przestępstwa określone w rozdziale 9 ustawy o rachunkowości.

Skutkiem deregulacji działalności w zakresie prowadzenia ksiąg i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielania pomocy w zakresie składania zeznań i deklaracji podatkowych jest zniesienie obowiązku posiadania ubezpieczenia OC przez podmioty wykonujące taką działalność. Oznacza to m.in., że biura rachunkowe, które dotychczas wykonywały działalność w powyższym zakresie (na mocy upoważnienia z art. 76 a ustawy o rachunkowości) po 10 sierpnia 2014 r. zwolnione są z obowiązku wykupywania dodatkowego OC, nawet w razie dalszego świadczenia takich usług. Obowiązkowe jest natomiast nadal posiadanie polisy w związku z prowadzoną działalnością w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Należy pamiętać, że ograniczenie obowiązku posiadania ubezpieczenia OC oznacza, iż w przypadku poniesienia przez klienta szkody, musi ona zostać naprawiona z majątku podmiotu, który wadliwie wykonał usługę. Choćby z tej przyczyny warto rozważyć zawarcie dobrowolnej umowy ubezpieczenia OC, która zagwarantuje ochronę majątku ubezpieczającego. Poza tym, z chwilą zwiększenia się wskutek deregulacji konkurencji na rynku, posiadanie szerokiej polisy OC (także w zakresie nieobowiązkowym) może być istotnym czynnikiem przemawiającym za wyborem przez klienta określonego usługodawcy.

 
Czytaj kolejny   

nowelizacja ustawy ubezpieczenie oc zawodowe

Obowiązkowe ubezpieczenie OC biura rachunkowego po deregulacji

Już większość czynności wykonywanych przez biuro rachunkowe nie jest objętych polisą obowiązkową.

Art. 76a. ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości mówi, iż “Usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.”

Art. 4 ust.3 mówi, iż czynnościami tymi są:

( … )

2) prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym,
3) okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów,
4) wycena aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego,
5) sporządzanie sprawozdań finansowych,
6) gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą.

Są to zapisy ustawy, które decydują o zakresie ubezpieczenia obowiązkowego, bowiem ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorców wykonujących działalność z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nakazuje ubezpieczyć się dokładnie w zakresie opisanym w Ustawie.

W rezultacie takich regulacji zakłady ubezpieczeń oferują ubezpieczenie obowiązkowe w minimalnym zakresie.

Pytanie: gdzie zatem pozostaje ryzyko polegające na:

obliczaniu wynagrodzeń za pracę, w tym premii, dodatków i innych świadczeń związanych ze stosunkiem pracy?
obliczaniu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz przekazywanie w tym zakresie niezbędnych dokumentów?
prowadzeniu dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy i kontrola przestrzegania terminów w tym zakresie?
obliczaniu miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oraz składaniu wniosków o wypłatę tego dofinansowania oraz innych niezbędnych dokumentów w tym zakresie oraz składaniu wniosków o zwrot kosztów (w oparciu o stosowne przepisy ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych)?
obliczaniu kwot zajętych przez komornika wynagrodzeń i prowadzeniu korespondencji z organami egzekucyjnymi?

Odpowiedź: ryzyko zostaje po Twojej stronie !

Rada: zastanów się, czy warto ponosić ryzyko związane z możliwością popełnienia błędu podczas wykonywania zawodu. Rozwiązanie jest proste: rozszerz swoje ubezpieczenie OC o dodatkowe zakresy. Tu znajdziesz rozwiązanie problemu.

 
Czytaj kolejny   

ubezpieczenia oc zawodowe ubezpieczenia dla księgowych ubezpieczenia dla biur rachunkowych ubezpieczenia dla biur usług płatniczych ubezpieczenia dla funkcjonariuszy publicznych ubezpieczenia dla rzeczoznawców

Ubezpieczenie OC biura rachunkowego w spółce cywilnej

czyli dlaczego spółka cywilna nie może być ubezpieczonym

Wyjątkowość spółki cywilnej

W obecnym stanie prawnym spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, nie stanowi też jednostki organizacyjnej posiadającej podmiotowość prawną jak spółki osobowe. Spółka taka nie stanowi zatem podmiotu prawa. W obrocie prawnym występują natomiast jej wspólnicy. Działając w ramach spółki cywilnej zaciągają oni zobowiązania, za które są odpowiedzialni solidarnie oraz nabywają majątek, który tak długo, jak długo trwa spółka, objęty jest ich wspólnością.
Każdy ze wspólników spółki cywilnej jest osobnym przedsiębiorcą, każdy podlega osobno rejestracji w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Ponieważ spółka cywilna nie ma odrębnej podmiotowości, nie może być stroną umowy. W przypadku zawierania umowy, w tym także umowy ubezpieczenia, jako jej stronę należy wskazać wszystkich wspólników spółki, prowadzących wspólnie działalność w formie spółki cywilnej.

Nie można zatem skutecznie ubezpieczyć tworu:
– Biuro Rachunkowe Jan Kowalski & Stanisław Nowak S.c.

Strona umowy ubezpieczenia winny bowiem być:
– Jan Kowalski – wspólnik Spółki Biuro Rachunkowe Jan Kowalski & Stanisław Nowak S.c. oraz
– Stanisław Nowak – wspólnik Spółki Biuro Rachunkowe Jan Kowalski & Stanisław Nowak S.c.

Czasami w praktyce

W praktyce zdarzają się oczywiście sytuacje, kiedy firmy ubezpieczeniowe, na wniosek spółki cywilnej wystawiają polisę, w której Ubezpieczonym jest spółka cywilna. Wynika to z braku wiedzy prawnej po stronie osoby, która taką polisę wystawiła oraz braku dbałości ze strony firmy ubezpieczeniowej o właściwe procedury czy ich stosowanie przez pracowników czy agentów. Podkreślić jednak należy, że taka praktyka rynkowa jest całkowicie błędna.

Obowiązek ubezpieczenia

Należy też zwrócić uwagę, że ustawa nakłada obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia na każdego z przedsiębiorców – wspólników prowadzących usługowo księgi rachunkowe. Brak wykupienia polisy dla każdego ze wspólników, i to dla każdego co najmniej na minimalną sumę gwarancyjną, stanowi zatem naruszenie przepisów ustawy. Uznanie takiej sytuacji za prowadzenie działalności bez zawarcia wymaganej umowy ubezpieczenia, grozić może nawet grzywną lub karą ograniczenia wolności.
Należy również podkreślić, że błędne wskazanie ubezpieczającego i ubezpieczonego w polisie może skutkować powstaniem sporu z zakładem ubezpieczeń na etapie zgłoszenia szkody i domagania się wypłaty odszkodowania.

 
Czytaj kolejny