fbpx
oc księgowego etatowego odpowiedzialność cywilna

Certyfikat dla księgowego

Obowiązek doszkalania i certyfikat dla księgowego to plany Ministerstwa Finansów, będące odpowiedzią na ocenę aktualnej sytuacji na rynku usług księgowych. Z przeprowadzonego w zeszłym roku badania ankietowego jednoznacznie wynika bowiem, że koncepcja ustawy deregulacyjnej nie odniosła zamierzonego rezultatu. Mechanizmy rynkowe, które miały płynnie weryfikować jakość usług księgowych okazały się nieskuteczne. Stąd pomysł ministerstwa na przywrócenie istniejącego przed deregulacją zawodu księgowego systemu państwowej certyfikacji.

Czy certyfikat dla księgowego jest konieczny?

Badana grupa respondentów, wykonujących usługi księgowe w przeważającej ilości potwierdziła, że klienci nie wymagali od nich żadnego dokumentu potwierdzającego kompetencje zawodowe. Natomiast wyniki badań grupy respondentów, korzystających z usług księgowych nie wskazują jednoznacznie, że przy wyborze biura rachunkowego usługodawca kierował się faktem posiadania przez nie certyfikatu. Większość ankietowanych przyznała, że oceniając kompetencje księgowe, kierują się przede wszystkim doświadczeniem, stażem pracy i wieloletnią praktyką zawodową. Według nich zdecydowanie mniejszą rekomendacją dla księgowego jest wykształcenie, ilość ukończonych szkoleń i posiadanie certyfikatu. Ponadto z ankiety wynika, że choć dla części respondentów certyfikat daje większą gwarancję jakości usług, to nie obliguje do stałego dokształcania się i aktualizowania wiedzy. Wśród rozwiązań, na jakie wskazywali badani pojawia się kwestia wydawania certyfikatu państwowego tylko na określony czas. Po upływie ustalonego czasu, aby ponownie uzyskać certyfikat, księgowy powinien zdać kolejny egzamin.

Kto będzie zobowiązany do certyfikacji?

W założeniach certyfikacja będzie dotyczyła usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a więc tylko księgowych, oferujących usługi w zakresie rachunkowości.

Wady deregulacji

Większość badanych uznała, że jakość usług po uwolnieniu zawodu księgowego pogorszyła się. Badani przyznali, że brak regulacji prawnej, która obligowałaby do rzetelności, stałego aktualizowania i weryfikowania wiedzy przyczynił się do wzrostu niekompetencji, błędów, ryzyka dla przedsiębiorców i częstych zmian usługodawców. Deregulacja wprowadziła zmiany również w zakresie obowiązku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zobligowane do ubezpieczenia OC zostały jedynie biura rachunkowe, choć nie w każdym zakresie.

Czy państwo przywróci rozwiązania sprzed deregulacji?

Wprowadzenie regulacji prawnych na rynku usług księgowych jest nie wątpliwie konieczne. System ten powinien być jednak odpowiedzią na aktualne potrzeby. Jak wynika z ankiety, to przede wszystkim potrzeby rozwiązań systemowych, zapewniających stały dostęp do aktualnej wiedzy, reagowania na bieżące zmiany prawne. To potrzeby rynku wykwalifikowanych i kompetentnych pracowników. Regulacje prawne powinny zabezpieczać także przedsiębiorstwa, korzystające z usług rachunkowych m.in. poprzez obligatoryjne ubezpieczenia OC. Przywrócenie ustaleń sprzed deregulacji nie uwzględniłoby w pełni tych potrzeb.

 
Czytaj kolejny

ubezpieczenie online

Ubezpieczenie online

Ubezpieczenie online w prostych krokach

Dzięki intuicyjnej platformie ubezpieczenie online nasi Klienci zyskują:

  • najlepsze oferty na rynku polskim,
  • ograniczenie zbędnych formalności,
  • oszczędność czasu,
  • komfort zawierania ubezpieczenia,
  • możliwość wyboru optymalnej ochrony ubezpieczeniowej,
  • wygodny system opłacania składek,
  • systemy rabatowe,
  • najwyższe standardy bezpieczeństwa,
  • wsparcie zespołu specjalistów w całym okresie trwania ubezpieczenia,
  • przypomnienia o ważnych terminach.

Sprawdź, jak w paru prostych krokach kupić ubezpieczenie online:

1. Oblicz składkę z wybraną sumą ubezpieczenia.

2. Zarejestruj się na naszej stronie i wypełnij wniosek online.

3. Wydrukuj wypełniony wniosek.

4. Opłać składkę  na wskazany na polisie numer konta – najpóźniej w ciągu 14 dni od daty wystawienia polisy.

5. Polisę OC księgowego w wersji papierowej otrzymasz pocztą na podany we wniosku adres do korespondencji.

6. Podpisz dokumenty – kopię polisy oraz wydrukowany wniosek.

7. Odeślij podpisaną kopię polisy oraz podpisany wniosek na adres:

Wielkopolski Serwis Ubezpieczeń Sp. z o. o.

ul. Słoneczna 15A, 60-286 Poznań

  • Ubezpieczenie obowiązuje najwcześniej od następnego dnia po złożeniu wniosku lub od wskazanej przez Ciebie późniejszej daty.

Masz pytania?

Kontakt

 

ubezpieczenia dla księgowych ubezpieczenia dla biur rachunkowych ubezpieczenia dla biur usług płatniczych ubezpieczenia dla funkcjonariuszy publicznych ubezpieczenia dla rzeczoznawców

Trigger a ubezpieczenie OC księgowego

Trigger w ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej księgowych

Zawierając ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej dla księgowych, zwróćmy uwagę na pojęcie „trigger”. Ma ono zastosowanie w ogólnych warunkach ubezpieczenia i wpływa na zakres ochrony polisy ubezpieczeniowej.

Termin „trigger” ( z angielskiego „wyzwalacz” ) wskazuje na  czasowy zakres ochrony ubezpieczeniowej. Określa, które zdarzenie składające się na wypadek ubezpieczeniowy musi wystąpić w okresie ubezpieczenia, aby można je było uznać za szkodę. Właśnie to zdarzenie jest swoistym „wyzwalaczem” odpowiedzialności odszkodowawczej Ubezpieczyciela.

Kto odpowiada za szkodę?

Wyobraźmy sobie sytuację w której zdarzenie, wywołujące szkodę miało miejsce w roku 2014,  szkoda została ujawniona w 2016, a poszkodowany wystąpił do księgowego z roszczeniem w roku 2018. Który Ubezpieczyciel lub która polisa (z jakiego okresu) będzie odpowiadać za szkodę? Odpowiedź uzależniona jest od warunków konstrukcji ochrony ubezpieczeniowej OC księgowego i stosowanego przez Ubezpieczyciela rodzaju triggera. Stąd tak istotne jest zapoznanie się z ogólnymi warunkami ubezpieczenia, zwłaszcza jeśli w trakcie pracy księgowy zmienia Ubezpieczyciela i zawiera nową polisę OC. Zmiana ta może bowiem łączyć się ze zmianą warunków ochrony ubezpieczeniowej i stosowanego triggera. Jeśli księgowy nie zapozna się z nowymi warunkami odpowiedzialności Ubezpieczyciela, może okazać się że pozostanie bez odpowiedniej ochrony.

Rodzaje triggerów w OC księgowego

W przypadku ubezpieczenia dla księgowych spotkamy się z trzema najczęściej stosowanymi triggerami:

  • Act committed oznacza, że Towarzystwo Ubezpieczeniowe  ponosi odpowiedzialność za skutki popełnionych błędów, które doprowadziły do szkody. Pod warunkiem, że nastąpiły w okresie trwania ubezpieczenia. Odpowiedzialność ubezpieczyciela może w tym przypadku rozciągać się długo po zakończeniu umowy, ponieważ ubezpieczane są tutaj konsekwencje zdarzeń (błędów), które miały miejsce w okresie ubezpieczenia.
  • Claims made oznacza, że roszczenie musimy zgłosić w okresie ubezpieczenia lub w tzw.  dodatkowym okresie zgłaszania roszczeń. Nawet jeżeli te roszczenia są skutkiem zdarzeń, które miały miejsce przed zawarciem umowy, a o których wystąpieniu ubezpieczony nie wiedział w momencie jej zawierania. Claims made w praktyce przewiduje najkrótszą w czasie odpowiedzialność ubezpieczyciela.
  • Loss occurrence oznacza, że powstanie szkody musi mieć miejsce w okresie ubezpieczenia.

Ochrona w ubezpieczeniu OC księgowego

W przypadku ubezpieczenia księgowego okres ubezpieczenia i czas trwania ochrony ubezpieczeniowej to dwa różne pojęcia. Okres ubezpieczenia to wskazany na polisie zakres czasowy wyznaczany przez dwie daty – datę początku i końca okresu ubezpieczenia. Jednak dopiero w powiązaniu z triggerem, zawartym w warunkach ubezpieczenia, pozwala na ustalenie, czy dane zdarzenie jest objęte ochroną ubezpieczeniową.

Trigger a ubezpieczenia obowiązkowe

W ubezpieczeniach dobrowolnych, a więc także w przypadku ubezpieczenia oc księgowych Ubezpieczyciele mają dowolność w stosowaniu triggera. Natomiast w przypadku ubezpieczeń obowiązkowych ustawodawca narzuca stosowanie triggera act commited.

 
Czytaj kolejny

ubezpieczenie oc dla księgowych

Ubezpieczenie OC Księgowego

Sprawdź, czy jesteś pod właściwą ochroną ubezpieczeniową.  Z optymalnie dobraną polisą jest znacznie bezpieczniej. Wykonując zawód księgowego etatowego, zapewnij sobie ochronę odpowiedzialności cywilnej zawodowej, ubezpieczenie kosztów sporów sądowych i kar administracyjnych.

Czy oferta ubezpieczenia OC księgowego jest korzystna? Oblicz i sprawdź!

Skalkuluj składkę

Czy potrzebujesz konsultacji? Wyjaśnimy, doradzimy – zapraszamy!

Kontakt

Co obejmuje ubezpieczenie OC księgowego etatowego?

Zakres i przedmiot ubezpieczenia OC dla księgowych i osób wykonujących obsługę płac określają Ogólne Warunki Ubezpieczenia.

  • Odpowiedzialność cywilną Ubezpieczonego ponoszoną w zakresie określonym przepisami prawa za Czyste Szkody Majątkowe. To szkody wyrządzone Osobom Trzecim wskutek uchybienia popełnionego w związku z wykonywaniem Czynności Księgowych lub Obsługi Płac.
  • Odpowiedzialność Ubezpieczonego za Czynności Księgowe i Obsługę Płac wykonywane w związku ze świadczeniem usług przez pracodawcę lub zleceniodawcę Ubezpieczonego na rzecz innych podmiotów.
  • Odpowiedzialność Ubezpieczonego za szkodę wyrządzoną przez osobę, za którą ponosi odpowiedzialność, a także odpowiedzialność pracowniczą Ubezpieczonego.
  • Roszczenia z tytułu uszkodzenia, zniszczenia lub utraty akt, ksiąg rachunkowych, faktur i innych dokumentów związanych z wykonywaniem ubezpieczonej działalności zawodowej, z wyjątkiem pieniędzy i papierów wartościowych. Do uszkodzenia, zniszczenia lub utraty akt i innych dokumentów stosuje się postanowienia o Czystych Szkodach Majątkowych
  • Roszczenia z tytułu szkód wyrządzonych Osobom Trzecim w związku z wykonywaniem Czynności Księgowych lub Obsługi Płac. Dotyczy szkód wskutek nieprawidłowej edycji dokumentów oraz utraty, zniekształcenia, uszkodzenia lub niewłaściwego przesyłania informacji. W tym także przesyłania drogą elektroniczną (e-mail) lub w wyniku włamania przez Osoby Trzecie do systemu informatycznego.

Ponadto klauzula ochrony prawnej i odpowiedzialności karnej lub karnoskarbowej zapewnia zwrot:

  • Kosztów Wynagrodzenia Prawnika ustanowionego przez Ubezpieczonego.
  • Kar, mandatów, grzywien inne kar pieniężnych nałożonych przez ZUS lub PIP. Pod warunkiem, że kary powstały w wyniku Wypadku Ubezpieczeniowego, objętego ubezpieczeniem ochrony prawnej i odpowiedzialności karnoskarbowej na podstawie niniejszej klauzuli, bez względu na to kiedy zostały poniesione.
  • Kosztów Ekspertyz.
  • Kar administracyjnych lub sądowych oraz innych kar pieniężnych, które Ubezpieczony musiał zapłacić, jeżeli powstały w wyniku postępowania karnoskarbowego lub karnego.
  • Kosztów sądowych łącznie z należnościami dla świadków i biegłych sądowych w postępowaniu sądowym oraz kosztami postępowania egzekucyjnego lub wykonawczego.
    UWAGA
    Ochrona ubezpieczeniowa obejmuje wymienione wyżej koszty ochrony prawnej tylko wtedy, gdy postępowanie dotyczy czynu zabronionego, mającego związek z wykonywaniem Czynności Księgowych lub Obsługi Płac.
ubezpieczenia oc zawodowe ubezpieczenia dla księgowych ubezpieczenia dla biur rachunkowych ubezpieczenia dla biur usług płatniczych ubezpieczenia dla funkcjonariuszy publicznych ubezpieczenia dla rzeczoznawców

Odpowiedzialność księgowego

Odpowiedzialność

Ze względu na specyficzny charakter pracy zawód księgowego jest współcześnie jednym z nielicznych zawodów, obciążonych tak silnie różnymi rodzajami odpowiedzialności. Ogólnie rzecz ujmując odpowiedzialność księgowego można podzielić na:

  • odpowiedzialność społeczną, związaną z kwestią etyki,
  • odpowiedzialność zawodową,
  • odpowiedzialność prawną, szczególnie karno-skarbową,
  • odpowiedzialność cywilną.

Obszar odpowiedzialności księgowego związany jest z zakresem jego obowiązków, stanowiskiem, jakie zajmuje, rodzajem branży, wielkością przedsiębiorstwa oraz przyjętymi przez przedsiębiorstwo strukturami organizacyjnymi i procedurami.

Rzetelność

Księgowy ponosi zawodową oraz etyczną odpowiedzialność za rzetelne wykonywanie swojej pracy. Co należy rozumieć pod tym pojęciem? Otóż rzetelność ta przejawia się w:

  • terminowym wykonywaniu zadań,
  • zgodnym z rzeczywistym stanem, bezbłędnym, sprawdzalnym i bieżącym prowadzeniu Ksiąg Rachunkowych,
  • przygotowywaniu i przekazywaniu informacji dotyczących rachunkowości o charakterze obiektywnym, wiarygodnym, wyczerpującym, zrozumiałym i mającym znaczenie dla właściwej oceny zagadnienia którego dotyczą.

Przepisy prawa

Odpowiedzialność księgowego za rzetelne wykonanie swoich obowiązków regulują przepisy zawarte w:

  • kodeksie karnym,
  • kodeksie skarbowym,
  • kodeksie pracy,
  • ordynacji podatkowej,
  • ustawie o rachunkowości,
  • ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych,
  • ustawie regulującej powszechne ubezpieczenie zdrowotne.

Określają one, jakie sankcje grożą księgowemu za niewłaściwe wywiązanie się ze swojej pracy. Wysokość i charakter kar uzależnione są od zakresu odpowiedzialności księgowego. Jeśli księgowy zatrudniony jest na podstawie umowy o pracę, ponosi odpowiedzialność wobec pracodawcy a ewentualne sankcje określa kodeks pracy. Ich wysokość wówczas nie może przekroczyć kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia. Jeśli księgowy wykonuje pracę na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, to jego odpowiedzialność określa kodeks cywilny. Księgowy zobligowany jest wówczas do całkowitego pokrycia wyrządzonej szkody, uwzględniając stratę rzeczywistą oraz utracone korzyści.  Bez względu na charakter zatrudnienia, jeśli księgowy popełni błąd z winy umyślnej, mając pełną świadomość i zamiar popełnienia czynu zabronionego, to grozi mu kara przewidziana w kodeksie karnym i skarbowym. Jeśli kierownik jednostki powierzył pisemnie księgowemu odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, sankcje za ich niezgodność reguluje także ustawa o rachunkowości.

Ubezpieczenie OC księgowego

Na okoliczność sankcji związanych z odpowiedzialnością cywilną księgowy może się odpowiednio zabezpieczyć. Ubezpieczenie OC księgowego obejmuje bowiem ubezpieczenie czynności księgowych, obsługi kadr i płac oraz prowadzenia ksiąg podatkowych i innych ewidencji dla celów podatkowych a także ochronę prawną, związaną z kosztami sporów sądowych. Ochrona ubezpieczeniowa obejmuje również, w przypadku odpowiedzialności karno-skarbowej, zwrot kar administracyjnych, sądowych lub innych.

 
Czytaj kolejny

rażące niedbalstwo szkoda ubezpieczeniowa odszkodowanie ubezpieczenie oc

Rażące niedbalstwo

Rażące niedbalstwo – jak należy je rozumieć?

Polski system prawny nie definiuje tego zjawiska. Jednak  mamy z nim do czynienia wtedy, gdy przewidzenie przez sprawcę skutków swojego działania (np. nieprzestrzegania przepisów) nie jest niczym nadzwyczajnym.

Rażące niedbalstwo oznacza również nierozumienie tego, co wszyscy rozumieją (nimia negligentia id est non intellegere quod omnes intellegunt). To także niezachowanie minimalnych, podstawowych zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu winy w tej postaci decyduje zachowanie się w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej. Dość celnie istotę ujął prof. Witold Czachórski, który stwierdził, że rażące niedbalstwo to niezachowanie staranności, jakiej można wymagać od osób najmniej nawet rozgarniętych.

Jakim zatem „niedbalstwem” będzie niezastosowanie się do obowiązującego przepisu przez specjalistę w danej dziedzinie? Czy nie wydaje się uprawnionym twierdzenie, że ubezpieczyciel taki przypadek niedbalstwa zakwalifikuje jako „rażące”?

Co zatem można uczynić, aby zminimalizować skutki popełnionego błędu, szczególnie, kiedy może być on zakwalifikowany jako rażące niedbalstwo?

Na pewno należy dbać o aktualizację swojej wiedzy. Nic jednak nie zastąpi ubezpieczenia tego ryzyka. Standardowe oferty zakładów ubezpieczeń ograniczają się do wymagań opisanych w Rozporządzeniu Ministra Finansów.

Sam musisz zadbać o uzyskanie rozszerzenia Twojego ubezpieczenia o klauzulę wykupienia prawa zakładu ubezpieczeń do regresu w wyniku wypłacenia odszkodowania z przyczyny „rażącego niedbalstwa”.

 

Czytaj kolejny   

ubezpieczenie cyber ryzyko zarządzanie ryzykiem cyber przestępstwo RODO utrata danych osobowych

Cyber ryzyko w Twojej firmie

O ryzyku i ochronie bezpieczeństwa informacji

Na początek zadajmy sobie kilka pytań:
1. Czy Twoja firma przechowuje dane osobowe albo dane „wrażliwe”, które trzeba chronić?
2. Czy ich ujawnienie mogłoby narazić kogoś na szkodę lub stanowiłoby naruszenie prawa?
3. Czy dane te tworzą wartość Twojej firmy, a ich utrata lub ujawnienie może stanowić szkodę?
4. Czy Twoja firma wykorzystuje system informatyczny, do którego brak dostępu lub którego utrata wiarygodności może spowodować przestój lub znacząco utrudnić funkcjonowanie firmy?
5. Czy wiarygodność Twojej firmy jest ważna dla Twoich klientów?
6. Czy do promocji swoich usług lub produktów wykorzystujesz nowe technologie (np. media społecznościowe, stronę internetową, mailing)?

Odpowiedź TAK na którekolwiek z wyżej postawionych pytań powinna skłonić Cię do przemyślenia zakupu ubezpieczenia Cyber.
Nawet wtedy, gdy na stałe zatrudniasz specjalistę w zakresie informatyki śledczej.

Zarządzanie ryzykiem

Jak ważnym zagadnieniem jest bezpieczeństwo informatyczne przedsiębiorstw, łatwo się zorientować nie tylko z bieżących doniesień prasowych, ale także z analizy tego, w jakim stopniu procesy w firmie są zależne od IT – od komunikacji, przez dostęp do zasobów cyfrowych, po organizację procesów biznesowych. Ile danych osób trzecich w związku z prowadzoną działalnością przyjmujemy, stając się za nie odpowiedzialnymi – od danych osobowych po poufne informacje handlowe.
Ubezpieczenie cyber nie zastąpi kompleksowego zarządzania bezpieczeństwem informacji, stanowi jednak jego istotny element.

Hybrydowy charakter polisy cyber

Ubezpieczenie Cyber jest dzisiaj najszybciej rozwijającą się gałęzią ubezpieczeń na świecie, pokrywającą w jednej polisie:

– odpowiedzialność cywilną za wyciek lub utratę danych,
– odpowiedzialność cywilną za naruszenie dóbr osobistych i praw własności intelektualnej w przekazie cyfrowym,
– odpowiedzialność cywilną i koszty reakcji w razie naruszenia bezpieczeństwa własnych komputerów, skutkujące usunięciem lub zmianą danych, wysyłaniem szkodliwego wirusa, odmową wykonania należnej komuś usługi itp.,
– koszty obrony oraz kary w przypadku naruszenia prawa do prywatności,
– koszt odtworzenia danych i zysk utracony przez ubezpieczonego na skutek przerwy w działalności spowodowanej awarią systemu IT.

Jest to zatem ubezpieczenie o charakterze hybrydowym, zawierające w sobie elementy pokrycia third party loss i first party loss. To ubezpieczenie uwzględniające ryzyko odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenie niektórych kosztów własnych, ubezpieczenie odpowiedzialności z tytułu kar o charakterze administracyjnym, ubezpieczenie kosztów odtworzenia danych, a także utracony zysk wynikający z awarii systemu informatycznego ubezpieczonego, uniemożliwiającej prowadzenie działalności w określonym okresie.

Termin cyber kojarzy się z zagrożeniem wyłącznie ‘elektronicznym’ lub ‘internetowym’, dotyczącym danych cyfrowych i systemów IT. W rzeczywistości ubezpieczenie dawać powinno znacznie szerszą ochronę, obejmując ujawnienie lub utratę danych poufnych, korespondencji i dokumentów w innych formatach – na papierze i nośnikach analogowych. Ubezpieczenie cyber ma za zadanie zapewnić dostęp ubezpieczonemu do specjalistycznego know-how agencji public relations, ekspertów ds. ochrony danych oraz systemów IT i kryminalistyki informatycznej (cyber forensics), prawników z zakresu prawa medialnego, prawa pracy, prawa telekomunikacyjnego oraz ochrony danych osobowych.

Elementy ochrony

W typowym ubezpieczeniu cyber spotykamy z reguły następujące elementy ochrony ubezpieczeniowej:

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej i kosztów obrony w sprawach o naruszenie prywatności
obejmujące nie tylko odpowiedzialność za nielegalny wyciek danych osobowych (w tym danych wrażliwych) oraz firmowych danych poufnych, lecz także odpowiedzialność wynikającą z wszelkiego naruszenia prawa do prywatności, prawa do wizerunku, itp.

Kary administracyjne za naruszenie prywatności

ubezpieczenie umożliwia zwrot kosztów poniesionych w związku z nałożeniem kar i grzywien administracyjnych lub cywilnych, będących konsekwencją postępowań regulacyjnych o naruszenie prywatności. Dotyczy to także pogwałcenia prawa dotyczącego ochrony danych, w szczególności Ustawy o ochronie danych osobowych – w tym kar nałożonych przez GIODO. Pokryte powinny być także koszty obrony w takich postępowaniach.

Koszty naruszenia bezpieczeństwa informacji

W tym zakresie ubezpieczenie cyber umożliwia zwrot wydatków poniesionych na skutek naruszenia bezpieczeństwa danych osobowych – tak klientów, jak i pracowników ubezpieczonego. Naruszenie danych może polegać na ich utracie, ujawnieniu, uszkodzeniu, kradzieży, wycieku itd.
Z reguły powinien być pokryty zwrot kosztów poniesionych na:

– agencję PR wynajętą do zapobieżenia lub ograniczenia szkód w wizerunku,
– badania z zakres

u kryminalistyki informatycznej oraz obsługę prawną służącą ustaleniu obowiązków ubezpieczonego wynikających z przepisów o ochronie danych,
– wymagane prawem powiadomienie dotkniętych zagrożeniem klientów, a także monitorowanie i podtrzymanie poziomu ich zaufania.

Odpowiedzialność cywilna i koszty obrony w sprawach o naruszenie bezpieczeństwa informacji
Zakres ten obejmuje odpowiedzialność za:

– brak możliwości korzystania z systemu IT ubezpieczonego przez klientów i inne uprawnione osoby trzecie,
– bezprawny dostęp do tego systemu, jego wykorzystanie lub dopuszczenie do fałszywej z niego komunikacji (np. phishing), umożliwiające zainfekowanie, kradzież, wykasowanie lub uszkodzenie danych bądź umożliwiające atak na system lub usługę sieciową osoby trzeciej w celu uniemożliwienia ich działania,
– dopuszczenie do rozsyłania wirusa z systemu IT ubezpieczonego.

Odpowiedzialność multimedialna

Zakres ten z reguły obejmuje ochronę w przypadku zarzutów o:

– zniesławienie, znieważenie i oszczerstwo,
– pogwałcenie prawa do prywatności, naruszenie praw autorskich i innych praw własności intelektualnej (z wyłączeniem jednak naruszenia praw patentowych) podczas publikowania treści w formie elektronicznej (przez strony internetowe, media społecznościowe, e-mailing, newslettery itp.) oraz nieelektronicznej. Można powiedzieć, że w tym zakresie jest to ubezpieczenie OC zawodowej wydawcy, gdyż obecnie prawie każdy publikuje i udostępnia osobom trzecim rozmaite treści, narażając się przy tym na ryzyko.

Cyber wymuszenie

Jest to element zakresu ochrony ubezpieczeniowej podobny do ubezpieczenia kidnap & ransom (K&R), ale w zakresie bezpieczeństwa informacji. Zakres ten powinien zapewnić środki finansowe na przeciwdziałanie celowemu:

– wprowadzeniu szkodliwego wirusa do systemu IT ubezpieczonego,
– przerwaniu pracy tego systemu,
– zniekształcaniu, niszczeniu lub rozpowszechnianiu danych osobowych lub poufnych informacji firmowych przez działającą umyślnie osobę trzecią.

Zakres ten obejmuje:

– koszty oceny tego zagrożenia i adekwatnej reakcji na nie (honoraria specjalistów ds. zarządzania kryzysowego),
– refundację wymuszonej oraz uzasadnionej ekonomicznie płatności na rzecz osoby faktycznie mogącej dokonać powyższych czynów.

Utracony zysk i koszty odtworzenia danych

Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy utraconego zysku i kosztów poniesionych na skutek naruszenia bezpieczeństwa prowadzącego do:

– zakłócenia pracy systemu IT lub jego awarii,
– braku możliwości dostępu i korzystania z niego przez uprawnione osoby trzecie. Pokrywa także koszty przywrócenia lub odtworzenia zasobów cyfrowych do stanu bezpośrednio sprzed szkody.

 

Czytaj kolejny   

trigger ubezpieczenia oc zawodowe

Trigger w ubezpieczeniu OC zawodowej

Angielski termin „trigger” definiuje czasowy zakres ochrony ubezpieczeniowej w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej.

Precyzuje, które zdarzenie składające się na wypadek ubezpieczeniowy musi wystąpić w okresie ubezpieczenia, aby można je było uznać za szkodę ubezpieczeniową. Zdarzenie to jest swoistym „wyzwalaczem” odpowiedzialności odszkodowawczej, na co także wskazuje nazwa (ang. zapadka, spust, cyngiel; spowodować coś, doprowadzić do czegoś), upowszechniona jednak w doktrynie i judykaturze w oryginalnym brzmieniu.

Trigger act commited – Twój trigger

Trigger ten wiąże odpowiedzialność ubezpieczyciela z chwilą zaistnienia zdarzenia (pierwotnej przyczyny szkody – np. błędnego zaksięgowania kosztu przez biuro rachunkowe), poprzedzającego powstanie szkody. Przy triggerze act commited okres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest równy czasowo odpowiedzialności ubezpieczonego sprawcy szkody (biura rachunkowego).

Act commited jest preferowany przez ustawodawcę, co wyrażone jest w art. 822 § 2 kc zwrotem: „Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Jest to norma mająca charakter ius dispositivum, zawierająca domniemanie istnienia triggera act commited. Ustawodawca nie wyłącza opartego na generalnej zasadzie swobody umów stosowania innych klauzul czasowych oraz ich kombinacji, jednakże tylko w dobrowolnych umowach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Na zasadzie lex specialis klauzula zdarzenia jest jedynym dopuszczalnym prawem triggerem w ubezpieczeniach obowiązkowych odpowiedzialności cywilnej po nowelizacji z roku 2007 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK, dodajacej art. 9a w brzmieniu: „Umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w art. 9, będące następstwem zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Przepis ten ma charakter imperatywny, wyłączając stronom dokonywanie modyfikacji przy określaniu właściwego dla umowy triggera.

Trigger zdarzenia dotyczy wszystkich obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej, nie tylko wymienionych w ustawie o działalności ubezpieczeniowej.

Zalety triggera act commited:

– najszerszy zakres czasowy, ochrona ubezpieczeniowa istnieje od momentu zaistnienia zdarzenia szkodowego do upływu ustawowych terminów przedawnienia, czym zapewnia najszerszą ochronę ubezpieczonego oraz potencjalnego poszkodowanego. Odpowiedzialność ubezpieczyciela w teorii obejmuje także roszczenia przedawnione, gdyż ubezpieczony może mieć interes w uznaniu roszczenia przedawnionego. W takim wypadku zakres czasowy jest praktycznie nieograniczony.

– ubezpieczony odpowiada za działanie lub zaniechanie powodujące szkodę, które wystąpiło w okresie ubezpieczenia. Nieważne jest więc, że później np. nie wykonuje działalności objętej obowiązkiem ubezpieczenia i tym samym nie zawiera już umów ubezpieczenia.

Wady triggera act commited:

– nierzadko niższe sumy gwarancyjne obowiązujące w dacie zdarzenia, nie wystarczą do pełnego zaspokojenia roszczeń poszkodowanego po kilku latach. Jest to problem dla ubezpieczonego, który musi pokryć różnice między wysokością sumy gwarancyjnej a zgłoszonym roszczeniem z własnej kieszeni.

– spadek siły nabywczej pieniądza na przestrzeni lat może spowodować prowizoryczność ochrony ubezpieczeniowej z racji braku pokrycia realnej szkody. Sumy gwarancyjne dla danej polisy ustalane są wg przelicznika kursu walut z pierwszego kwartału roku, w którym zawarto umowę ubezpieczenia. Może się zdarzyć, że poszkodowany poniesie ryzyko kursowe, ponieważ np. roku 2005 kurs euro był niższy od kursu w roku 2012, a ubezpieczyciel odszkodowanie na podstawie sumy gwarancyjnej ustala wg przelicznika z polisy za rok 2005. Reasumując, ta sama suma gwarancyjna może mieć mniejszą wartość w złotych polskich niż miała kilka lat wstecz wskutek wahań kursów walut.

– odnalezienie polisy, poświadczającej okres ochrony z daty zdarzenia powodującego szkodę. Ze względu na wieloletnie terminy przedawnienia pojawia nam się problem „pożółkłych polis”, gdyż ubezpieczeni często nie zachowują dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia za lata poprzednie. Tworzą się w ten sposób problemy natury dowodowej.

– wtórny podział spotykany w opracowaniach na pierwotną przyczynę szkody (act commited) i zdarzenie bezpośrednio wywołujące szkodę (occurence) mogący powodować trudność w rozróżnieniu przyczyny pośredniej od zdarzenia szkodowego i tym samym określenie momentu wyzwolenia odpowiedzialność gwarancyjnej.

– wydłużona odpowiedzialność ubezpieczyciela powoduje konieczność utworzenia rezerw na ryzyka niewygasłe (IBNR), rezerw na szkody niedostatecznie zarezerwowane (IBNER), co podnosi koszty administracyjne i zarządzania szkodami przez ubezpieczycieli i reasekuratorów, przyczyniając się do wzrostu składki należnej za objęcie ochroną ubezpieczeniową. Reasekuratorzy zagraniczni obawiają się cedowania na nich ryzyk związanych z triggerem, który w ich rodzimych systemach prawnych nie występuje i wybierają atrakcyjniejsze portfele. Pośrednio wynikiem postulatów zakładów ubezpieczeń oraz wymagań reasekuratorów było wprowadzenie nowelą Kodeksu Cywilnego z 2007 r. dyspozytywnego charakteru triggera act commited, wyrażonego w normie zawartej w art. 822 § 3 kc.

 

Czytaj kolejny   

trigger ubezpieczenia oc zawodowe

Trigger w ubezpieczeniu OC zawodowej

Angielski termin „trigger” definiuje czasowy zakres ochrony ubezpieczeniowej w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej.

Precyzuje, które zdarzenie składające się na wypadek ubezpieczeniowy musi wystąpić w okresie ubezpieczenia, aby można je było uznać za szkodę ubezpieczeniową. Zdarzenie to jest swoistym „wyzwalaczem” odpowiedzialności odszkodowawczej, na co także wskazuje nazwa (ang. zapadka, spust, cyngiel; spowodować coś, doprowadzić do czegoś), upowszechniona jednak w doktrynie i judykaturze w oryginalnym brzmieniu.

Trigger act commited – Twój trigger

Trigger ten wiąże odpowiedzialność ubezpieczyciela z chwilą zaistnienia zdarzenia (pierwotnej przyczyny szkody – np. błędnego zaksięgowania kosztu przez biuro rachunkowe), poprzedzającego powstanie szkody. Przy triggerze act commited okres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest równy czasowo odpowiedzialności ubezpieczonego sprawcy szkody (biura rachunkowego).

Act commited jest preferowany przez ustawodawcę, co wyrażone jest w art. 822 § 2 kc zwrotem: „Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Jest to norma mająca charakter ius dispositivum, zawierająca domniemanie istnienia triggera act commited. Ustawodawca nie wyłącza opartego na generalnej zasadzie swobody umów stosowania innych klauzul czasowych oraz ich kombinacji, jednakże tylko w dobrowolnych umowach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Na zasadzie lex specialis klauzula zdarzenia jest jedynym dopuszczalnym prawem triggerem w ubezpieczeniach obowiązkowych odpowiedzialności cywilnej po nowelizacji z roku 2007 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK, dodajacej art. 9a w brzmieniu: „Umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w art. 9, będące następstwem zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Przepis ten ma charakter imperatywny, wyłączając stronom dokonywanie modyfikacji przy określaniu właściwego dla umowy triggera.

Trigger zdarzenia dotyczy wszystkich obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej, nie tylko wymienionych w ustawie o działalności ubezpieczeniowej.

Zalety triggera act commited:

– najszerszy zakres czasowy, ochrona ubezpieczeniowa istnieje od momentu zaistnienia zdarzenia szkodowego do upływu ustawowych terminów przedawnienia, czym zapewnia najszerszą ochronę ubezpieczonego oraz potencjalnego poszkodowanego. Odpowiedzialność ubezpieczyciela w teorii obejmuje także roszczenia przedawnione, gdyż ubezpieczony może mieć interes w uznaniu roszczenia przedawnionego. W takim wypadku zakres czasowy jest praktycznie nieograniczony.

– ubezpieczony odpowiada za działanie lub zaniechanie powodujące szkodę, które wystąpiło w okresie ubezpieczenia. Nieważne jest więc, że później np. nie wykonuje działalności objętej obowiązkiem ubezpieczenia i tym samym nie zawiera już umów ubezpieczenia.

Wady triggera act commited:

– nierzadko niższe sumy gwarancyjne obowiązujące w dacie zdarzenia, nie wystarczą do pełnego zaspokojenia roszczeń poszkodowanego po kilku latach. Jest to problem dla ubezpieczonego, który musi pokryć różnice między wysokością sumy gwarancyjnej a zgłoszonym roszczeniem z własnej kieszeni.

– spadek siły nabywczej pieniądza na przestrzeni lat może spowodować prowizoryczność ochrony ubezpieczeniowej z racji braku pokrycia realnej szkody. Sumy gwarancyjne dla danej polisy ustalane są wg przelicznika kursu walut z pierwszego kwartału roku, w którym zawarto umowę ubezpieczenia. Może się zdarzyć, że poszkodowany poniesie ryzyko kursowe, ponieważ np. roku 2005 kurs euro był niższy od kursu w roku 2012, a ubezpieczyciel odszkodowanie na podstawie sumy gwarancyjnej ustala wg przelicznika z polisy za rok 2005. Reasumując, ta sama suma gwarancyjna może mieć mniejszą wartość w złotych polskich niż miała kilka lat wstecz wskutek wahań kursów walut.

– odnalezienie polisy, poświadczającej okres ochrony z daty zdarzenia powodującego szkodę. Ze względu na wieloletnie terminy przedawnienia pojawia nam się problem „pożółkłych polis”, gdyż ubezpieczeni często nie zachowują dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia za lata poprzednie. Tworzą się w ten sposób problemy natury dowodowej.

– wtórny podział spotykany w opracowaniach na pierwotną przyczynę szkody (act commited) i zdarzenie bezpośrednio wywołujące szkodę (occurence) mogący powodować trudność w rozróżnieniu przyczyny pośredniej od zdarzenia szkodowego i tym samym określenie momentu wyzwolenia odpowiedzialność gwarancyjnej.

– wydłużona odpowiedzialność ubezpieczyciela powoduje konieczność utworzenia rezerw na ryzyka niewygasłe (IBNR), rezerw na szkody niedostatecznie zarezerwowane (IBNER), co podnosi koszty administracyjne i zarządzania szkodami przez ubezpieczycieli i reasekuratorów, przyczyniając się do wzrostu składki należnej za objęcie ochroną ubezpieczeniową. Reasekuratorzy zagraniczni obawiają się cedowania na nich ryzyk związanych z triggerem, który w ich rodzimych systemach prawnych nie występuje i wybierają atrakcyjniejsze portfele. Pośrednio wynikiem postulatów zakładów ubezpieczeń oraz wymagań reasekuratorów było wprowadzenie nowelą Kodeksu Cywilnego z 2007 r. dyspozytywnego charakteru triggera act commited, wyrażonego w normie zawartej w art. 822 § 3 kc.

 
Czytaj kolejny   

trigger ubezpieczenia oc zawodowe

Trigger w ubezpieczeniu OC zawodowej

Angielski termin „trigger” definiuje czasowy zakres ochrony ubezpieczeniowej w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej.

Precyzuje, które zdarzenie składające się na wypadek ubezpieczeniowy musi wystąpić w okresie ubezpieczenia, aby można je było uznać za szkodę ubezpieczeniową. Zdarzenie to jest swoistym „wyzwalaczem” odpowiedzialności odszkodowawczej, na co także wskazuje nazwa (ang. zapadka, spust, cyngiel; spowodować coś, doprowadzić do czegoś), upowszechniona jednak w doktrynie i judykaturze w oryginalnym brzmieniu.

Trigger act commited – Twój trigger

Trigger ten wiąże odpowiedzialność ubezpieczyciela z chwilą zaistnienia zdarzenia (pierwotnej przyczyny szkody – np. błędnego zaksięgowania kosztu przez biuro rachunkowe), poprzedzającego powstanie szkody. Przy triggerze act commited okres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest równy czasowo odpowiedzialności ubezpieczonego sprawcy szkody (biura rachunkowego).

Act commited jest preferowany przez ustawodawcę, co wyrażone jest w art. 822 § 2 kc zwrotem: „Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Jest to norma mająca charakter ius dispositivum, zawierająca domniemanie istnienia triggera act commited. Ustawodawca nie wyłącza opartego na generalnej zasadzie swobody umów stosowania innych klauzul czasowych oraz ich kombinacji, jednakże tylko w dobrowolnych umowach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Na zasadzie lex specialis klauzula zdarzenia jest jedynym dopuszczalnym prawem triggerem w ubezpieczeniach obowiązkowych odpowiedzialności cywilnej po nowelizacji z roku 2007 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK, dodajacej art. 9a w brzmieniu: „Umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w art. 9, będące następstwem zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia”. Przepis ten ma charakter imperatywny, wyłączając stronom dokonywanie modyfikacji przy określaniu właściwego dla umowy triggera.

Trigger zdarzenia dotyczy wszystkich obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej, nie tylko wymienionych w ustawie o działalności ubezpieczeniowej.

Zalety triggera act commited:

– najszerszy zakres czasowy, ochrona ubezpieczeniowa istnieje od momentu zaistnienia zdarzenia szkodowego do upływu ustawowych terminów przedawnienia, czym zapewnia najszerszą ochronę ubezpieczonego oraz potencjalnego poszkodowanego. Odpowiedzialność ubezpieczyciela w teorii obejmuje także roszczenia przedawnione, gdyż ubezpieczony może mieć interes w uznaniu roszczenia przedawnionego. W takim wypadku zakres czasowy jest praktycznie nieograniczony.

– ubezpieczony odpowiada za działanie lub zaniechanie powodujące szkodę, które wystąpiło w okresie ubezpieczenia. Nieważne jest więc, że później np. nie wykonuje działalności objętej obowiązkiem ubezpieczenia i tym samym nie zawiera już umów ubezpieczenia.

Wady triggera act commited:

– nierzadko niższe sumy gwarancyjne obowiązujące w dacie zdarzenia, nie wystarczą do pełnego zaspokojenia roszczeń poszkodowanego po kilku latach. Jest to problem dla ubezpieczonego, który musi pokryć różnice między wysokością sumy gwarancyjnej a zgłoszonym roszczeniem z własnej kieszeni.

– spadek siły nabywczej pieniądza na przestrzeni lat może spowodować prowizoryczność ochrony ubezpieczeniowej z racji braku pokrycia realnej szkody. Sumy gwarancyjne dla danej polisy ustalane są wg przelicznika kursu walut z pierwszego kwartału roku, w którym zawarto umowę ubezpieczenia. Może się zdarzyć, że poszkodowany poniesie ryzyko kursowe, ponieważ np. roku 2005 kurs euro był niższy od kursu w roku 2012, a ubezpieczyciel odszkodowanie na podstawie sumy gwarancyjnej ustala wg przelicznika z polisy za rok 2005. Reasumując, ta sama suma gwarancyjna może mieć mniejszą wartość w złotych polskich niż miała kilka lat wstecz wskutek wahań kursów walut.

– odnalezienie polisy, poświadczającej okres ochrony z daty zdarzenia powodującego szkodę. Ze względu na wieloletnie terminy przedawnienia pojawia nam się problem „pożółkłych polis”, gdyż ubezpieczeni często nie zachowują dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia za lata poprzednie. Tworzą się w ten sposób problemy natury dowodowej.

– wtórny podział spotykany w opracowaniach na pierwotną przyczynę szkody (act commited) i zdarzenie bezpośrednio wywołujące szkodę (occurence) mogący powodować trudność w rozróżnieniu przyczyny pośredniej od zdarzenia szkodowego i tym samym określenie momentu wyzwolenia odpowiedzialność gwarancyjnej.

– wydłużona odpowiedzialność ubezpieczyciela powoduje konieczność utworzenia rezerw na ryzyka niewygasłe (IBNR), rezerw na szkody niedostatecznie zarezerwowane (IBNER), co podnosi koszty administracyjne i zarządzania szkodami przez ubezpieczycieli i reasekuratorów, przyczyniając się do wzrostu składki należnej za objęcie ochroną ubezpieczeniową. Reasekuratorzy zagraniczni obawiają się cedowania na nich ryzyk związanych z triggerem, który w ich rodzimych systemach prawnych nie występuje i wybierają atrakcyjniejsze portfele. Pośrednio wynikiem postulatów zakładów ubezpieczeń oraz wymagań reasekuratorów było wprowadzenie nowelą Kodeksu Cywilnego z 2007 r. dyspozytywnego charakteru triggera act commited, wyrażonego w normie zawartej w art. 822 § 3 kc.

 

Czytaj kolejny